Recensie: Magnacult – Synoré (Rusty Cage) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op dinsdag 3 juli 2007
Magnacult – Synoré (Rusty Cage) (CD) Nadat Rusty Cage Records zich met de release van Cyphers knappe debuut stevig op de kaart heeft weten te zetten, komt het Nederlandse label opnieuw met een aantal paradepaardjes van eigen bodem. Een daarvan is Magnacult, een band die op zijn debuut ‘Synoré’ van dik hout planken zaagt. Voor Magnacult geen wiskundige hoogvliegkunsten of jazzeske toestanden, maar metal voor het volk.

Vet aangezette, moderne metal in de trant van Machine Head, uitgerust met ruige grunts en een sporadische cleane uithaal. ‘Synoré’ laat zich nuttigen als toegankelijke en hapklare brokken, die dankzij de moddervette productie van Jochem ‘daar issie weer’ Jacobs en Bouke Visser ook nog eens bijzonder makkelijk naar binnen glijden.

Maar deze monsterproductie kan niet geheel verhullen dat Magnacults songmateriaal nogal eendimensionaal in elkaar steekt en eigenlijk vrij weinig om het lijf heeft. Bovendien begint het totaal ontbreken van eigenheid de band op den duur danig parten te spelen. ‘Synoré’ is een verdomd prettig weghakkende metalplaat, maar dat is het dan ook wel.

73

Muziek van 'Synoré' op: Myspace.com/magnacult

Website Magnacult