Sinds de oprichting, ergens in 2002, houdt Balero zich bezig met het spelen van even zompige als groovende up-tempo rock. Rock die verwijst naar het stonergenre, maar tegelijkertijd refereert aan het vet aangezette geluid van southern rock. Instrumentale rock bovendien, want tot op heden is de band er nog niet in geslaagd een zanger te vinden.

Dat heeft Balero er echter niet van weerhouden de studio in te duiken en een eerste wapenfeit in te blikken. Eigenlijk doet ‘One Planet Short Of The Sun’ me nog het meest denken aan het optreden dat Karma To Burn in 1997 gaf op Dynamo Open Air. De dappere (stoner)rockers die ondanks het feit dat hun zanger middenin een tour zijn biezen had gepakt, gewoon hun tournee afmaakten.

Het resultaat was een vocaalloze set die ronkte als een bezetene en op waardering kon rekenen, maar desalniettemin onaf klonk. En datzelfde is aan de hand met deze EP. Balero rockt de ballen uit je broek, zoveel is zeker. Maar zonder vocalen blijven de composities nog te vrijblijvend en ontbreekt het Balero vooralsnog aan bij-de-strot-grijp-momenten. Ik herhaal: vooralsnog.

67

Muziek van 'One Planet Short Of The Sun' op: Myspace.com/balero


Website Balero