Recensie: System Of A Down - Toxicity (Columbia) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 1 januari 2003
System Of A Down - Toxicity (Columbia) (CD) De nieuwe van S.O.A.D. Dat werd verdomme tijd! In 1998 werd ik aangenaam verrast door een demo van deze heren. Niet veel later verscheen hun fantastische debuut en in dat zelfde jaar verzorgden ze het voorprogramma van Slayer. Dan wordt het –in Nederland althans- erg rustig rond de band. Datzelfde geldt zeker niet voor Amerika waar de heren de een na de andere toer afwerken als support van bands als Metalica en Black Sabbath. Ook maken zij twee maal deel uit van de line-up van het Ozz-fest.

Vervolgens nemen ze eindelijk de tijd om de opvolger in elkaar te draaien en ik moet zeggen, hij was het wachten waard. Meteen vanaf de opener 'Prison Song' wordt duidelijk dat de band niet veel afgeweken is van het pad dat op het debuut is ingeslagen. Nog steeds worden de overwegend politiek getinte teksten (hoewel er ook een track over pyama’s op deze plaat staat) ondersteund door muziek die je zou kunnen omschrijven als de Primus van de nu-metal ( wat een vreselijke term) met een vleugje Tool, maar beter is het helemaal niet in hokjes te denken, want dit is gewoon een unieke band.

Op sommige momenten is Toxicity harder dan zijn voorganger, terwijl er op andere momenten rustpunten zijn ingebouwd met samenzang met gitarist Daron die op dit album sowieso meer vocalen voor zijn rekening neemt en niet onverdienstelijk trouwens. Eigenlijk staan er geen mindere nummers op deze plaat met persoonlijke hoogtepunten in de vorm van de songs “Prison song”, “Deer dance” en de eerste single 'Chop Suey!'. Rest mij na een kleine drie kwartier dan ook niets meer dan opnieuw die playknop op te zoeken. Wat een plaat!

93


Website System Of A Down