Recensie: Soilwork - A Predator´s Portrait (Nuclear Blast)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 1 januari 2003
Soilwork - A Predator´s Portrait (Nuclear Blast) Göthenburg. Net als San Francisco en Los Angeles verbonden met de stevigere muziek. In Flames, Dark Tranquility en At The Gates zijn, of waren, stuk voor stuk wereldbands die allemaal uit dezelfde stad vandaan komen. De zogenaamde ‘Göthenburg-stijl’ was te herkennen aan de heavy metal-invloeden gecombineerd met de intensiteit van death metal. Gooi daar nog even een zanger overheen met een stem alsof hij verzuipt in zijn eigen gal, en je had weer een typisch Göthenburgbandje. Vooral in het midden van de jaren negentig was deze stijl erg populair. Tegenwoordig is de storm wat gaan liggen. De meeste bands zijn uit elkaar, of bewandelen andere muzikale paden. Soilwork is zo’n band uit de laatste categorie. Paste deze band eerst nog precies in het Göthenburghokje, met hun laatste cd ‘A Predator’ Portrait’ heeft men het muzikale roer omgegooid. Grootste verschil met de twee voorgangers is ongetwijfeld de stem van zanger Björn “Speed” Strid. Hij is namelijk gaan zingen. Ik bedoel, echt zingen. Dat doet ie niet verkeerd. Soms is zijn stem wat zeikerig, maar over het algemeen klinkt het goed. Het heeft er ook voor gezorgd dat alles een stuk melodieuzer en pakkender is geworden. Vooral ‘Needlefeast’ en ‘Neurotica Rampage’ zijn twee nummers die onmiddellijk blijven hangen. Denk echter niet dat Soilwork soft is geworden, hooguit melodieuzer. De opener ‘Bastard Chain’ is echt zo’n Göthenburg-beuker. ‘Grand Failure Anthem’ zal ongetwijfeld verantwoordelijk zijn voor een nieuwe golf whiplashes als de band toeren gaat. Echt zo’n lekker bangnummer. Verder valt het mij op hoe goed er gemusiceerd wordt. De beide gitaristen strooien vrolijk rond met solo’s en ook de drummer is een octopus. Erg strak. Deze band gaat groot worden. ‘A Predator’s Portrait’ is een gevarieerd werkstukje geworden, dat zowel de liefhebber van softe als harde metal zal bevallen. Voor de oude fans zal deze cd misschien vreemd aandoen, maar even doorbijten en je hebt er weer een puike plaat bij.