Recensie: Sepultura - Nation (Roadrunner) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 1 januari 2003
Sepultura - Nation (Roadrunner) (CD) De lastige overgangsplaat 'Against' ligt nog akelig vers in het geheugen. Deze plaat maakte op pijnlijke wijze duidelijk dat Sepultura zonder Max toch niet hetzelfde blijkt te zijn. Ik kan na meerdere keren naar deze nieuwe plaat, 'Nation', geluisterd te hebben niet anders concluderen dan dat deze plaat de hooggespannen verwachtingen niet waar weet te maken.

Het begint allemaal best wel hoopvol met het nummer 'Sepulnation', dat simpelweg alle ingrediënten van een goed Sepulturanummer herbergt. Om kort daarna al snel te vervallen in een aaneenschakeling van goede bedoelingen. Het tweede nummer is een thrash/hardcore-achtig nummer met een rommelige productie. In het nummer 'One Man Army' doet de heer Green een toch best wel geslaagde poging 'normaal' te zingen en dit is dan ook wel een redelijk nummer.

Het album heeft, net als voorganger 'Against’, een meer hardcorefeel, wat natuurlijk ook wel terug te koppelen is op het muzikale verleden van nieuwbakken zanger Derrick Green. En ja, het is op zich geen echt beroerde plaat, maar van een begrip in de metalwereld als Sepultura mogen we toch wel iets anders (lees: beters) verwachten, dacht ik. En zelfs met het inroepen van de hulp van zowel Jello Biafra (Dead Kennedys) als Jamey Jasta (Hatebreed) is dit album niet gered. Weinig wereldschokkend. Hardcore-achtige metal zonder veel uitschieters en de herkenbare Sepulturasmoel is in geen velden of wegen meer te bekennen.

Ook het feit dat het album geen echte samenhang kent, speelt de band danig parten. Ik vind het jammer en dan nog het meest voor mezelf, want ik mis het kippenvelgevoel zoals dat wel spontaan op mijn armen schiet bij het luisteren naar krakers als 'Inner Self', 'Dead Embryonic Cells', maar ook het nieuwere 'Roots Bloody Roots'. Verder zijn de verplichte Braziliaanse riedeltjes weer van de partij en leveren de cello-metalheads van Apocalyptica misschien nog wel het meest verrassende stuk muziek voor dit album. Al met al kunnen we toch wel spreken van een gemiste kans.

69

Website Sepultura