Recensie: Opeth - Blackwater Park (Music for Nations) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 1 januari 2003
Opeth - Blackwater Park (Music for Nations) (CD) De gezonde portie objectiviteit die vereist is voor het schrijven van een goede recensie is momenteel ver te zoeken. Ik wist dat Opeth garant staat voor meesterlijke muziek, maar wat de heren op dit album klaar weten te spelen tart werkelijk elke verwachting. Meteen vanaf de eerste klanken van “The leper affinity” wordt je meegesleurd in een muzikale trip die je meevoert langs de meest briljante muzikale momenten.

De muziek ligt sterk in het verlengde van het vorige album 'Still Life', alleen heb ik de indruk dat zanger Mikael Akerfeldt zijn typerende grunt wat vaker uit de kast haalt op deze plaat. Verder is het album wederom een mengeling van progressieve rock, traditionele en death metal en dat alles tot een magistraal geheel verweven, zoals alleen Opeth dat kan.

De lang uitgesponnen nummers die doorgaans niet veel korter zijn dan een minuut of negen vervelen geen seconde. Wat mede te danken is aan de overgangen van harde, slepende passages naar de zachtere en misschien nog wel meeslependere stukken. Deze zijn werkelijk zo ontzettend mooi. Je zou er bijna tranen van in je ogen krijgen.

Ondanks dat het album een aaneenschakeling van hoogtepunten is, is het toch wel mogelijk om een aantal uitschieters te vermelden. Het openingsnummer 'The Leper Affinity', het prachtige tweede nummer 'Bleak', wat overigens een van de mooiste overgangen van het hele album bevat. Verder het werkelijk geniale 'Dirge For Novembre' en niet te vergeten het opzwepende nummer 'The Funeral Portrait'. Nogmaals, mijn excuses voor deze verre van objectieve recensie, maar ik zou liegen als ik zeg dat ik kritiek heb op dit meesterwerk.

100

Website Opeth