Recensie: Bayside - Bayside (Victory)
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 2 september 2005
Bayside - Bayside (Victory) Bayside koppelt teksten vol liefdesverdriet en frustratie aan opgewekte, up-tempo en veelal lichtvoetige songstructuren en vergeet daarbij geen gebruik te maken van een stel behoorlijk pakkende melodieën. Middels het openende 'Hello Shitty' doet zich zelfs al meteen een hitpotentiële singlekandidaat voor. Van eenzelfde kaliber zijn het daaropvolgende 'Devotion And Desire' en het enorm Weezer-achtige 'Tortures Of The Damned'.

Zanger Anthony Raneri heeft 't niet over koetjes en kalfjes en weet flink wat wanhoop en ellende in zijn zang te leggen. Naar mate 'Bayside' vordert, wordt het songmateriaal echter minder sterk en na 'Montauk' begint er een 'nasty' nachtkaars-effect op te spelen dat in de akoestische, kwijlerige lovesong 'Don't Call Me Peanut' tot een bedenkelijk hoogtepunt komt. De plaat hinkt dus op twee gedachtes. 'Bayside' kent een stel sterke, memorabele tracks, maar de gelijknamige band slaagt er niet in dat niveau een heel album vast te houden.

70

4 MP3's op: Myspace.com/bayside


Website Bayside