Recensie: Zero Mentality - In Fear Of Forever (GSR) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 11 maart 2005
Zero Mentality - In Fear Of Forever (GSR) (CD) De zang; het is en blijft een kwestie van smaak en is cruciaal genoeg om een album (of band, for that matter) te kunnen maken of breken. Dat blijkt andermaal in het geval van het Duitse Zero Mentality. Hun debuut 'In Fear Of Forever' is namelijk echt geen beroerde plaat. Sterker nog, ZM is eigenlijk een prima band, die zijn old school hardcore scheutig aanlengt met authentieke (thrash) metal en daarmee, voor old schoolbegrippen, nog behoorlijk fris en eigengereid voor de dag komt.

Met name de mid-tempo track 'What I See' en de dito titeltrack zijn kwalitatief hoogwaardige rampestampers. Niks op aan te merken. Datzelfde geldt voor de geslaagde productie van dit debuut. Maar ja, die zang. Mijns inziens (en ja, dat is inderdaad persoonlijk) zijn de vocalen van zanger Ben Fink niet bepaald de spreekwoordelijke slagroom op de hardkoren vlaai.

Zijn raspende strot, die het midden houdt tussen een schorre Freddy Cricien (Madball) en een al even schuurpapieren Roger Miret (Agnostic Front), is niet uitgesproken slecht, maar wιl veel te eentonig en saai om de volledige duur (van slechts 35 minuten) te kunnen boeien. En op de momenten dat hij een helder stemgeluid opzet ('Traitor Of Our Own') of wanneer de beste man op z'n 'Herbert Gronemeyers' in zijn moerstaal gaat zingen ('Choose To Lose', 'Nicht Mehr') wordt het er (nogmaals, mijns inziens!) niet rooskleuriger op. Vanwege deze smaakgebonden kritiekpunten is onderstaand cijfer subjectiever dan het zou moeten zijn. Mij resten enkel de woorden: luister en oordeel zelf.

68

Website Zero Mentality