Recensie: Arch Enemy - Wages Of Sin (Century Media) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 1 januari 2003
Arch Enemy - Wages Of Sin (Century Media) (CD) Aanvankelijk zou de nieuwe van Arch Enemy alleen in Japan en omstreken uitkomen, maar gelukkig hebben ze het voor mekaar gekregen om hem ook in Europa uit te brengen, want deze plaat mag eigenlijk in geen enkele metalcollectie ontbreken. Meteen als na een kort piano-intro de openingstrack “Enemy Within” uit de startblokken vliegt weet je waarom.

Dit nummer bevat alle elementen waar je als Arch Enemy fan op zit te wachten. Arch Enemy heeft de afgelopen jaren, gedurende drie voorgaande albums bewezen garant te staan voor kwalitatief hoogstaande melodieuze death metal en die garantie wordt op “Wages of Sin” alleen maar bevestigt. Voornaamste aanvulling op de band is toch wel de Duitse zangeres Angela Gossow die Johan Liiva vervangt achter de microfoon.

Bij het zien van een foto van haar denk je eerder aan een nieuwe veejay van TMF dan aan de zangeres van een death metalband. Schijn bedriegt, want zij laat op “Wages of Sin” een indrukwekkende strot horen. Hierin streeft ze zelfs haar voorganger Johan Liiva ver voorbij. Angela klinkt vetter, bruter en agressiever. Ik ken de laatste plaat van Sinister, dus ik weet wat vrouwen klaar kunnen spelen als het op grunten aankomt, maar het verbaast me nog steeds.

De tweede track 'Burning Angel' had zo op voorganger 'Burning The Bridges' kunnen staan met zijn heerlijke gitaarwerk en die perfecte balans tussen brute metal en zeer melodieuze passages.. En dan dat stuk waarin de gitaarsolo’s en de drums een duel lijken uit te vechten. Ik kan er werkelijk geen genoeg van krijgen. Ondanks dat het album onmiskenbaar als Arch Enemy klinkt, is er toch een duidelijke groei te bespeuren. Het geluid klinkt voller, de riffs opener en de zang vetter.

Wat verder opvalt aan deze plaat is dat ie over de hele linie een stuk harder is dan voorganger 'Burning The Bridges', wat mijns inziens ook een goeie zaak is, maar dat is natuurlijk puur persoonlijk. Eenieder zou kunnen beweren dat, dat ten koste gaat van de solo’s, maar dat vind ik ongegrond, daar alle nummers naast hun agressie en kracht ook genoeg melodie bevatten. Voor die zeurpieten is er nog het instrumentale nummer 'Snow Bound' dat een prachtige solo herbergt. Ik probeer naarstig naar uitschieters te zoeken, maar het is tevergeefs. Nou ja, de eerder genoemde track 'Burning Angel' en het mooie afwisselende en slepende 'The First Deadly Sin' dan, maar verder is het gewoon gedurende de volledige drie kwartier maximaal genieten.

Werkelijk een fenomenaal album van een band die als project begonnen, nu wereldwijde en welverdiende erkenning geniet. Bovendien een heerlijke festivalband volgens mij. Een koud pilsie in m’n klauwen en lekker beuken op de klanken van deze heren en dame. Ik heb er nu al zin in!

93


Website Arch Enemy