Recensie: The French Underground Series Vol. 1 (Skull Fucked) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 5 november 2004
The French Underground Series Vol. 1 (Skull Fucked) (CD) Skull Fucked Productions, begonnen als e-zine en inmiddels ook actief als ondergronds metallabel, heeft zich middels onder meer releases van de niet lullige Franse bands 7th Nemesis en Byatis al geprofileerd als een verdienstelijke uitbater en supporter van de Franse metalscene. Uit die gedachte is ook The French Underground Series Vol. 1 ontstaan. Omdat deze underground-fanatico's van mening zijn dat de vaderlandse scene finaal genegeerd wordt en dus wel wat meer aandacht kan gebruiken, wordt besloten tot deze compilatie, bomvol extreme underground death en grind van Franse bodem.

Doorstampende old school death metal van Absurdity bijt het spits af en laat je vast wennen aan het gonzende oefenruimte-geluid, waarmee vrijwel alle tracks gezegend zijn. De magere Heinen van Anorexia mixen brute death metal met grimmige black metalkrijsen. De volgende vier tracks zijn voor Darc Mutcer, die al thrashend aan de haal gaat met modern klinkende death metal. De zang is niet super, evenals de kwaliteit van de opnames, maar deze zaken doen niets af aan het feit dat de band over genoeg brute agressie beschikt.

Wat Dislocation in zijn medley van een drietal tracks laat horen klinkt als logge oude Skinless-achtige death/grind, die houdt van snelheid, maar zich net zo lief zompig traag voortbeweegt, terwijl gedoseerde violen zorgen voor een dissonant sfeertje Kraakpandengrind met een stuk of wat eetlepels metal. Gastrick Burst is lekker lomp, maar ook vrij inwisselbaar. Ook Hemafrost is lomp als een botte bijl en dol op steekpartijtjes, maar klinkt door een stel creepy solo's wel een stukje interessanter.

De death/grind van de formaties Heresy, Heritiers De La Haine en Horrid Flesh houden het tempo erin en raggen prettig weg. De death metal van Manslaughter lijkt het werk te zijn van Neanderthalers, getuige hun ontzettend primitieve en vrij lullige death metal.

Begin ik te wennen aan het troebele geluid, of is het geluid van de bijdrage van Peach-Her werkelijk van een betere kwaliteit? Ik denk het laatste. Datzelfde geldt gelukkig voor hun muziek, die wat slimmer in elkaar zit. Deze drie nummers zijn overigens ook terug te vinden op 'Gastrophobia', hun helft op de split met het Nederlandse Desensitised.

De bijdrage van Psychobilia rochelt zeker niet vervelend voort, maar klinkt wel erg gejat. Daarna gaat het niveau omhoog. Start Of The End levert namelijk de meest verdienstelijke bijdrage en is bovendien vrijwel de enige band die zich verzekerd weet van een acceptabel geluid. Aan de brute putluchtgrind van Trepan' Dead de eer om dit Franse feestje af te sluiten, waarna het puin ruimen kan beginnen. Leuk initiatief en voor herhaling vatbaar, als je 't mij vraagt.


Website Skull Fucked Productions