Recensie: Shargath - Memento Finis – (Hardebaran) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op donderdag 14 oktober 2004
Shargath -  Memento Finis – (Hardebaran) (CD) Om direct het voor de hand liggende misverstand uit de wereld te helpen: dit is GEEN solo project van Dimmu Borgir’s vocalist. Neen, wij hebben hier van doen met een Belgische band die zich verre houdt van Noorse black metalpraktijken. Dit Shargath brengt met ‘Memento Finis’ (gedenk te eindigen?) zijn eerste full length uit via Hardebaran, het eveneens Belgische label. ‘Memento Finis’ bestaat uit zeven, of nee, eigenlijk acht nummers.

De eerste zeven zijn een poging tot een hybride van hardcore en nu metal. Na afloop hiervan mocht ik nog heel leuk de cd drie minuten vooruit spoelen voor een ‘verborgen track’ (hemeltergend irritant) waarin zanger Jer vijfduizend keer 'Shargath!' roept, ondersteund door een drum 'n bass-deuntje. Nou ben ik bepaald niet Blackfuel’s expert in hardcore en verwanten, dus mijn mening zal misschien niet stroken met die van de heuse fans. Kijk, lomp geweld en geschreeuwde vocalen mag ik best graag horen, maar dit Shargath brengt in zijn geheel niets nieuws of verrassends.

Mid-tempo, logge riffs die het E akkoord zelden verlaten, standaard drumpatronen en een zanger die, behalve grunten, ook allerhande stemvervormers tot zijn beschikking heeft. Denk aan de latere vocale capriolen van Tom Araya, oftewel megafoons, telefoonstemmen en meer van dat fraais. Hier en daar meen ik wat Napalm Death te ontwaren, waarschijnlijk ‘wishful thinking’ van mijn kant. Aangezien Soulfly en Slipknot mij niet boeien en ik ook niet zo’n hardcorefanaat ben, ben ik snel klaar met deze schijf. Geen kritiek op het genre an sich, maar dit is plompverloren en pretentieuze middelmaat.

62

Website Shargath