Recensie: Herod - For Whom The Gods Would Destroy (Lifeforce) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op maandag 12 juli 2004
Herod - For Whom The Gods Would Destroy (Lifeforce) (CD) Het aantal bands dat vanuit een hardcore-basis evolueert tot een volbloed metalband is groot. Als je het zwart-wit bekijkt, dient Herod ook tot die omvangrijke groep gerekend te worden. Al zijn deze Amerikanen wel een totaal andere weg ingeslagen, dan de meeste hardcore-wordt-metalbands. Geen openlijk geventileerde Slayer- of Iron Maiden-adoratie, maar een geluid dat leunt tegen Paradise Lost (ten tijde van 'Draconian Times' '95), wijlen Eleven Pictures en Metallica.

Daarmee is Herod overduidelijk de vreemde eend in de Lifeforce-bijt en laten zij een redelijk origineel geluid horen. Muzikaal toont dit collectief zich zonder meer kundig en laat duidelijk horen prima uit de voeten te kunnen met dit soort metaal. De gitaristen wisselen met het grootste gemak traditioneel klinkende passages, solo's en ingetogen slepende stukken af met staccato Dimebag Darrel-achtige rifferij ('A New Hope'). Tevens is de zang van vocalist Judah Nero een sterke troef, die met zijn donkere, krachtige stemgeluid herinneringen oproept aan Nick Holmes (Paradise Lost).

Het opende 'We Are Those People' heeft alle kwaliteiten van Herod in zich en ook in het daaropvolgende 'Revelations' zijn prachtige meeslepende momenten te ontwaren. Feit is echter dat Herod niet tot het eind toe weet te boeien en na een track of vijf beginnen de nummers wel behoorlijk op elkaar te lijken. Wellicht was dit album beter af geweest met een ietwat kortere speelduur dan de ruim vijftig minuten, die 'For Whom The Gods Would Destroy' nu telt. Op deze manier is de kans groot dat de aandacht voortijdig verslapt en dat zou gewoon zonde zijn. Ach, ze hebben ook altijd wel wat te zeiken hθ. Zuur volk, die recensenten...

76

Website Herod