Recensie: Galadriel - World Under World (Metal Age) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op maandag 31 mei 2004
Galadriel - World Under World (Metal Age) (CD) Na het trauma van mijn kennismaking met Morgain (zie recensie), hield ik mijn hart vast voor de bespreking van het eveneens Slowaakse Galadriel. Maar, Satan zij dank, Slowakije kent dus wel degelijk getalenteerde metalbands, die de aandacht van de rest van Europa verdienen.

Galadriel opereert al sins 1995 en heeft in die tijd vijf cd΄s uitgebracht. De eerste drie daarvan zijn verschenen via het Britse label Unknown Territory. Deze samenwerking pakte voor Galadriel niet bepaald positief uit, zodat men in 2002 is uitgeweken naar hun landgenoten van Metal Age, waar dit jaar hun vijfde album 'World Under World' is verschenen. Op 'World Under World' laat Galadriel zien het experiment niet te schuwen. Met een waslijst aan gastmuzikanten en vocalisten zetten de vier kernleden een zeer afwisselend, dynamische en mooi geproduceerd product neer.

Opener 'Under Wings Of The Fallen One' komt er met een zekere elektronische housedreiging in, maar ontpopt zich tot een Samaeleske track met mooie orkestrale black metalpassages en een lekker koorrefrein. Deze stemming vervolgt zich met de tweede track, 'The End Of Eternity', op dezelfde melodieuze en dynamische wijze. Stilzitten is onmogelijk bij de catchy gothic metalritmes, waarbij de vocalen (een cleane vocalist, Nightwish-achtige dameszang en een Henri Sattler (God Dethroned) black metalkrijs) een hoofdrol opeisen.

Over het algemeen blijft dit album tot het eind toe prettig aan te horen, mede door de krachtige, massale productie. De verrassing van de eerste vijftien minuten ebt soms weg, maar Galadriel heeft nog genoeg in huis om het boeiend te houden. Speltechnisch weten de bandleden heel goed waar ze mee bezig zijn en de elektronische elementen voegen een avontuurlijk experimenteel tintje toe. Helaas moet 'Sex In The Underworld' steunen op een housebeat, waar ik ook geen brood van lust, maar de ingetogen afsluiter 'The Grave Is The Last' maakt die miskleun gelukkig weer (bijna) goed.

Galadriel is niet geschikt voor eenkennige metalfans, maar schopt mijns inziens het achterkwartier van een hele hoop gothic metalbands door maling te hebben aan genrebegrenzing. 'World Under World' heeft misschien een draaibeurt of drie nodig om aan te slaan, maar ik ben er zeer over te spreken. Alleen nogmaals heren, geen achterlijke Tiλsto-beats meer alstublieft, want daar zit echt geen enkele metalhead op te wachten!

81


Website Galadriel