Recensie: Tao Menizoo - Close-Up (Hardebaran) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op donderdag 20 mei 2004
Tao Menizoo - Close-Up (Hardebaran) (CD) Mochten de leden van het metalcombo Tao Menizoo onverhoopt zonder werk komen te zitten, dan raad ik ze bij deze aan om het niet te gaan proberen als timmerman, aangezien dit bij voorbaat tot mislukken gedoemd is. Op hun derde volledige album slaan deze Fransozen namelijk keer op keer de plank mis. 'Close-Up' gaat gebukt onder een overheersende 'net niet erlebnis' en komt daardoor geen moment volledig uit de verf.

Voor de duidelijkheid; we hebben hier van doen met een gezelschap dat zich heeft vastgenageld in hedendaagse metal en met 'Close Up' reeds bij album nummer drie is aanbeland. Een album dat herinneringen oproept aan het Static-X- debuut 'Winsconsin Death Trip' (zij het aanzienlijk minder spannend), maar helaas ook aan het weinig verheffende werk - het treffend getitelde album 'Your Problem'- waar de Zweedse misbaksels van Psycore ons rond '97 mee lastig vielen.

Tao Menizoo heeft best leuke ideeën, maar het schort nog flink aan de uitwerking, die hier en daar gewoon knullig en oersaai is ('Come Inside My Hell' en 'Thorns'). De songs ontberen een gezonde dosis spanning en afgezien van het redelijke en groovende 'Sadness Enthroned' blijft het vuurwerk uit.

Tevens verliest de drammerige, hakketak-stem van zanger Loh na verloop van tijd aan impact. En dat wordt niet veel beter als hij switcht naar cleane vocalen en daarmee de ene keer ('Paranoid Crisis') wijlen Layne Staley (Alice In Chains) probeert te evenaren en dan weer ('Innerängst') klinkt als een imitatie van Jay Berndt (Kilgore). Al met al vermoed ik, gezien de hoge kwaliteit waar menig band mee debuteert vandaag de dag, dat dit Franse vijftal de hoop op wereldfaam maar beter kan opgeven. Of zoals Henkjan Smits van Idols het altijd zo mooi verwoordde: "Laat varen die droom".

65

Website Tao Menizoo