Recensie: Wayd - Decadance (Metal Age) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 21 april 2004
Wayd - Decadance (Metal Age) (CD) Kan iemand mij alsjeblieft weer eens kut cd sturen? Ik ben het zo langzamerhand spuugzat om voor de zoveelste keer de zoveelste veer in de kont van het zoveelste uitstekende bandje te gaan proppen. Zodra ik een paar tracks van 'Decadance' achter de kiezen heb, kom ik namelijk al snel tot de conclusie dat het verdomd lastig tekeergaan is tegen het Slowaakse(!) Wayd.

Ik moet zelfs bekennen dat ik 'Decadance' een van de aangenaamste en meest verrassende (death) metalplaatjes vind, die de ik sinds tijden onder mijn neus geschoven kreeg. Zonder gladgekamd of gepolijst over te komen, bouwen deze Slovenen hun metal op uit toegankelijk klinkende structuren, waarin op gezette tijden (vooral in de openings- en titeltrack en het vette 'Dawning') effectief gestrooid wordt met identiteitsverhogende gitaarsolo's.

Wayd flikt het zelfs om een trompet in haar sound toe te laten (onder meer in 'Dust' en 'Die Laughing') en nog gaan ze niet op hun bek. Ook niet wanneer het roer in 'Hyperventilation' omgegooid wordt en het tijd is voor een onvervalst jazz intermezzo. Of 'Dead Gallery', waar de jazzy geluiden op originele wijze in de metalarrangementen zijn verweven. Slim trouwens, om pas na een aantal tracks met die toeter voor de dag te komen, aangezien je na een aantal coole nummers natuurlijk al een stuk meer pikt van een band.

Nou, deze gasten kunnen het wat mij betreft behoorlijk bont maken, want met 'Decadance' heeft Wayd flink wat krediet opgebouwd. Een integere en innovatieve metalplaat, die bovendien in een onberispelijke productie is gestoken. 1-0 voor Slowakije. Dus mannen: bend over, please. This won't hurt...for very long.

88

MP3 'Velvet Desert'


Website Wayd