Recensie: Closterkeller – Graphite (Metal Mind/Pitchfork) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op dinsdag 13 mei 2003
Closterkeller – Graphite (Metal Mind/Pitchfork) (CD) Closterkeller resideert in Polen, heeft zich toegelegd op new wave gothic en is met ‘Graphite’ al aan haar elfde(!) album toe. (Dit is tevens het eerste Engelstalige album van de band.) En om maar meteen met de deur in huis te vallen: dat is niet te horen. Closterkeller komt niet over als een ervaren band, maar eerder als een band die net hakkelend en twijfelend haar debuut heeft uitgepoept. Maar liefst veertien nummers is het matige gothic wat de klok slaat.

Sporadisch weet de band nog wel enigszins te boeien – bijvoorbeeld in de tracks ‘The Pearl’ en ‘The Symbol Shatterer’ - maar keer op keer is het zangeres Anja Orthodox die roet in het spreekwoordelijke eten gooit. Naast het feit dat haar vocale capaciteiten niet erg veel ontzag inboezemen en ze niet erg toonvast is, zingt zij ook niet bepaald accentloos Engels. Waardoor de vraag rijst of het wel zo’n verstandig idee was om een Engelstalig album op te nemen. Ik neem aan dat hiertoe besloten is om ook buiten de landsgrenzen voet aan de grond te krijgen. Of dit ze gaat lukken, waag ik ernstig te betwijfelen. Daarvoor heeft ‘Graphite’ mijns inziens gewoon niet genoeg potentie.

Een ander punt van kritiek is dat de nummers nergens naar een climax toewerken. Redelijk ongeinspireerd kabbelt het veertien nummers lang door, waardoor het album met haar 65 minuten wel een hele lange zit is. Bovendien ontbeert het album een gezonde dosis duisternis, wat eigenlijk onmisbaar is voor bands in dit genre.

Misschien heb ik het helemaal fout en is dit het beste gothic album ooit verschenen, maar mij kan het – ook na diverse luisterbeurten – maar niet boeien. Bij een debuterende band kun je nog de hoop uitspreken dat het in de toekomst beter zal gaan, maar bij een band die al aan album nummer elf toe is, is alle hoop vervlogen. Jammer, maar helaas.

54
website Closterkeller