Recensie: Dimension F3H – Reaping The World Winds (Hammerheart) (CD)
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 28 maart 2003
Dimension F3H – Reaping The World Winds (Hammerheart) (CD) Als je altijd black metal hebt gespeeld, wil je als muzikant wel eens wat anders. Dat moet ook gitarist Morfeus, na het uiteenvallen van Limbonic Art gedacht hebben, toen hij eind 2000, tezamen met zanger Nesmoht (Arch Nemesis) en drummer Stian Thunderforce (o.a. Pagan’s Mind) een nieuwe band – let wel, er is hier geen sprake van een side-project - uit de grond te stampte, luisterend naar de naam Dimension F3H. Op dit debuut keert Morfeus de black metal niet geheel de rug toe (machinale, razende drums en sporadische Emperoreske vocale uithalen), al is deze op ‘Reaping The World Winds’ wel flink aangelengd met traditionele metal. Daaroverheen is vervolgens de nodige ambient achtige electronica gegoten en hier en daar zijn vrouwelijke vocalen (Anette Gulbrandsen en Line Ødegård) toegevoegd. Bovendien is het album in de befaamde Fredman Studios door huisproducer Fredrik Nordstrøm voorzien van een fris en modern geluid, waarin de productie duidelijk oog is geweest voor detail.

Het album barst enthousiast los met de up-tempo titelsong. Hieruit wordt snel duidelijk dat, ondanks de traditionele metalzang en de dito songstructuren, de band het over een moderne boeg gooit. Dit uit zich in een overdaad aan samples en digitale gadgets. Toch heeft ‘Reaping The World Winds’ veel te bieden. Zowel qua variatie als speltechnisch. De eerste helft van het album is voornamelijk up-tempo, afgewisseld met sferische passages, terwijl op de tweede helft van het album gas terug wordt genomen. In dit tweede gedeelte waagt de band zich zowaar aan een bijna balladeaanpak en laat zanger Nesmoht zich van een andere kant zien. De twee helften worden afgescheiden middels het instrumentale ‘Waterworld’.

Zoals de bio al aangeeft, bevat de muziek van Dimension F3H inderdaad meerdere lagen. Dit maakt de muziek zeker interessant, al is het op sommige momenten wel iets teveel van het goede. Aangezien de gitaar soms namelijk amper te horen is tussen de toetsen en de samples. In het afsluitende instrumentaaltje maakt de band het echt te gortig en dit is dan ook een volstrekt overbodige vuller, bestaande uit derderangs drum ’n bassachtige bagger. Verder, niet echt mijn pakkie an, maar een prima metalschijf.

79
Website Dimension F3H