Ik kan het natuurlijk mis hebben, maar volgens mij slaat de naam van het Duitse label Bastardized Recordings op hun bandaanbod. Zo'n beetje alle formaties uit deze stal zijn namelijk te karakteriseren als stilistische bastaards. Zo ook Glass Casket, die met flinke brokken death metal, hydra- en metalcore als bouwstenen een onstuimige en spijkerharde sound geboetseerd heeft.



Het resultaat van deze noeste arbeid luistert naar de naam 'We Are Gathered Here Today…' en is de eerste langspeler voor deze Amerikanen. Alvorens het woord te geven aan gitarist Ian Tuten, volgt hier eerst een kort geschiedenislesje.

In de zomer van 2001 leggen drummer Blake Richardson, zanger Adam Cody en de gitaristen Dustie Waring en Ian Tuten de basis voor dit Amerikaanse collectief. Aanvankelijk gaat het gezelschap door het leven als Gadrel. Als enige tijd later bassist Sin Menon zich bij de band aansluit wordt de bandnaam al snel gewijzigd in Glass Casket.

Ian: "Met een volledige line-up vonden dat de het tijd werd voor een nieuwe bandnaam. Eentje met een wat diepere betekenis en eentje die beter bij ons als groep past. Glass Casket dus. Doet de naam je denken aan het sprookje van Sneeuwwitje en de zeven dwergen? Nou, strikt genomen heb je daar gelijk in, haha. Daar komt het idee voor de bandnaam namelijk weldegelijk vandaan, al belichaamt Glass Casket voor ons meer de combinatie van de mooie (glas) en de lelijke, akelige (casket, oftewel doodskist) aspecten van het leven."

Niet lang nadat de line-up gecompleteerd is betrekt het vijftal een studio voor de opnames van een drie tracks tellende demo. Door deze demo worden de voelsprieten van het Amerikaanse Abacus Recordings geprikkeld, waarna een deal snel beklonken is.

Met deze deal op zak - Bastardized Recordings heeft de band voor Europa getekend- wordt, samen met producer Jamie King (o.a. Between the Buried and Me, Beloved), het debuut 'We Are Gathered Here Today…' opgenomen.

"De tegenstelling die in onze bandnaam zit, vind je ook terug in onze teksten. Al neigen die wel meer naar de grauwe en bittere kanten van ons bestaan. Dat verklaart ook de albumtitel. Een groot deel van de nummers verhalen over het verlies van een dierbare, dus dit begrafenisthema leek ons wel passend."


Ian meldt desgevraagd prima te kunnen leven met de omschrijving 'deathcore', die doorgaans aan hun sound wordt gegeven.

"Absoluut hoor. Zo beschouwen we ons bandgeluid zelf namelijk ook. Alleen hechten we niet veel waarde aan dergelijke benamingen. Het beestje moet immers een naam hebben. Wij proberen als band toch vooral onze eigen koers te volgen."

Al zijn raakvlakken met voornamelijk Dillinger Escape Plan en Cryptopsy moeilijk te ontkennen. Zoals te verwachten, hoort Ian dit vergelijkingsmateriaal vaker voorbij komen.

"Ja, die vergelijking hebben we al heel wat vaker gehoord. Vooral Dillinger wordt vaak aangehaald. Maar dat zie ik enkel als een groot compliment! Evenals Cryptopsy, waar we maar wat graag mee vergeleken worden."

Voor de track 'In Between The Sheets' heeft de band een videoclip opgenomen, die als bonus aan het album is toegevoegd. Een ervaring die volgens de Glass Caskets zonder meer voor herhaling vatbaar is.

"Dat was een groot succes. Als je het mij vraagt is het een waanzinnige eerste videoclip geworden. Door deze ervaring hebben we tevens al vrij goed kunnen analyseren wat we goed hebben gedaan en welke dingen fout zijn gelopen."

Inmiddels heeft de video redelijk veel airplay gehad, aangezien er in de VS op de televisie nog wél enige aandacht wordt besteed aan metal.

"Er zijn hier inderdaad wel een paar shows, maar het houdt niet over en zou een stuk beter kunnen. Vooral death metal zou wel wat meer belicht mogen worden door dergelijke programma's, toch heeft de video voor 'In Between The Sheets' redelijk goede airplay gehad, hier in de VS. Ik ben door meerdere mensen gebeld, die me vertelden dat ze de clip voorbij hadden zien komen op TV, dus ik ben wel tevreden."

Gerco Zwiers

Website Glass Casket

Recensie 'As We Are Gathered Here Today…'