De Zweedse stad Göthenburg is bij metalliefhebbers vooral bekend vanwege het feit dat daar de wieg stond van het melodieuze death/thrash metalgeluid, dat dan ook veelal de Göthenburg-sound wordt genoemd. Dat de metalscene aldaar meerdere schakeringen kent, illustreert Relevant Few al enige jaren op treffende en overtuigende wijze.
"De bandnaam slaat op politici en machthebbers wereldwijd, die denken dat ze meer of belangrijker zijn dan hun medemens. Machtswellustelingen als Bush en Blair om maar een paar voorbeelden te noemen."
Oké, dat is duidelijk, over naar de opnames van dit album. In één take dus?
"Dat klopt, al is enige nuancering hier wel op zijn plaats. Alle nummers worden live ingespeeld, maar elk nummer nemen we twee of drie keer op. Daaruit kiezen we vervolgens de beste versie. Ook zijn de vocalen voor een groot deel apart opgenomen. Dat was oorspronkelijk niet de bedoeling, maar Henke, onze nieuwe zanger (zie verderop in dit interview, GZ), was absoluut niet tevreden over zijn prestaties tijdens de opnames. Daarom heeft hij een groot deel van de vocalen opnieuw ingezongen. Tevens hebben we in een aantal gevallen de vocalen enigszins 'gerepareerd'. Maar dat neemt niet weg dat dit zeker een 'live' album is."
Deze manier van opnemen is in feite een grote middelvinger naar bands die weken, soms maanden in de studio bivakkeren.
"Hehe, ja dat zou je inderdaad zo op kunnen vatten. Dat is echter absoluut niet onze intentie geweest. Wij zijn van mening dat we op deze manier het best tot ons recht komen, doordat we veel rauwer en echter klinken. Veel spontaniteit gaat verloren bij het apart opnemen van de instrumenten, vind ik. Bovendien hebben we eerlijkheid hoog in het vaandel staan. Als band moet je live waar kunnen maken wat je op plaat hebt gezet, anders belazer je in feite je publiek. Dat willen wij beslist niet, vandaar deze werkwijze."
Hoe wordt hier doorgaans door collega-muzikanten op gereageerd?
"De meeste van hen reageren aanvankelijk nogal sceptisch en vaak geloven ze het in eerste instantie niet eens. Ik heb daar wel een leuk voorbeeld van: een paar jaar geleden speelden we op Fuck The Commerce (mei 2002, een underground death en grindfestival in Duitsland, GZ). We zijn daar samen met de eveneens Zweedse bands Deranged, The Forsaken en Illdisposed in een nightliner naartoe gereisd."
"We hadden een exemplaar van ons debuut bij ons en hebben die aan hen laten horen. Verbaasd vroegen ze ons hoe we zo'n vet en rauw geluid hadden verkregen. Toen we hen vervolgens vertelden dat het live ingespeeld was, werden we recht in ons gezicht uitgelachen. Pas na afloop van onze set op FTC - we speelden op de eerste dag - kwamen die gasten naar ons toe om ons te zeggen dat ze niet langer twijfelden aan onze woorden."
Jullie debuut is op dezelfde manier tot stand gekomen. Toch is het geluid ditmaal stukken beter. Leg uit.
"Ten eerste zijn we in de tussenliggende periode gewoon betere muzikanten geworden, technisch gezien. En wat de productie betreft, wilden we een enigszins 'cleaner' geluid. We hebben de nadruk gelegd op een gedetailleerde gitaarsound, zodat de riffs echt van het album af zouden spatten. Al vind ik niet dat we daar volledig in geslaagd zijn. Ik ben dan ook zeker niet volkomen tevreden met het uiteindelijke resultaat. Maar dat moet ook niet als artiest. Dat zou ongezond zijn."
"Ik heb inmiddels alweer een aantal nieuwe tracks geschreven, waaronder opnieuw een paar ongemeen snelle tracks, maar ook nummers die meer gitaargeoriënteerd zijn. In alle gevallen heb ik bij het schrijven veel meer aandacht besteed aan de structuur van de song. Deze nummers zijn ook wat langer dan je tot nu toe van ons gewend bent."
Dus geen vijfentwintig tracks in een dik half uur, zoals op 'The Art Of Today'?
"Nee, eerder een stuk of vijftien, zestien. Sinds enige tijd spelen we weer met zijn vieren, na een tijdje met een tweede gitarist te hebben gewerkt. Maar dat bleek toch niet te werken, waarna deze overigens prima gitarist al snel weer was vertrokken. Mede hierdoor zal op ons volgende album de basgitaar prominenter aanwezig zijn, meer dan voorheen het geval was. Doordat we nu weer met één gitarist werken, heb ik als bassist een stuk meer beweegruimte gekregen. Dat heeft het basspelen een stuk uitdagender voor me gemaakt. Als 'four piece' klinken we een stuk meer naturel."
Wie ook vertrokken is, is Johan, jullie oorspronkelijke zanger. Wat was de reden voor zijn vertrek?
"Vanwege persoonlijke problemen."
Kun je iets specifieker zijn?
"Ik wil daar eigenlijk niet te diep op ingaan… (na een korte stilte:) Er waren bepaalde problemen binnen zijn familie. Daarnaast worstelde hij met een verslaving en had hij ernstige relatieproblemen. Het was niet zo dat we niet verder met hem wílden, maar we konden gewoonweg niet anders, dat vond hij zelf ook. Zijn vertrek viel ons allemaal erg zwaar en we hebben met tranen in de ogen afscheid van elkaar genomen."
"Wat de zaak ook bemoeilijkte was dat hij zich enkel en alleen op de underground wilde richten. Toen we de mogelijkheid kregen om met Napalm Death te toeren, ontstond bij hem de angst dat we te groot zouden worden en het contact met de underground zouden verliezen. Daardoor wilde hij zich meer gaan focussen op zijn andere band Abandoned, een Neurosis-achtige band. Johan is echt een bijzonder persoon en is bovendien een uitstekende zanger."
En denk je hetzelfde over Henke Svensson, jullie nieuwe zanger?
"Ja, absoluut. Hij is een erg opgewekte kerel en heeft een groot gevoel voor humor. We zijn trouwens op een behoorlijk onverwachtse manier bij hem terechtgekomen. We kenden hem al langer, maar het was nooit bij me opgekomen dat hij wel eens een goede en geschikte zanger zou kunnen zijn voor Relevant Few. Ondermeer door het feit dat hij gitaar speelde in een rockbandje. Toen hij hun zanger eens verving tijdens een optreden hier in Göthenburg, werd ik volkomen verrast door zijn krachtige stem. Naar aanleiding daarvan hebben we hem benaderd."
"Gelukkig was er verbazend weinig voor nodig om hem over te halen. Hij was dolenthousiast en stemde meteen in met ons voorstel. Hij was erg te spreken over onze muziek. Best opmerkelijk. Ben je naarstig op zoek naar een nieuwe zanger en dan blijkt de oplossing uiteindelijk 'just around the corner' te zijn."
Jullie zijn geen death/grindband met teksten over het plegen van autopsie op je zopas gelynchte wijkagent of het ejaculeren over rottende lijken.
"Nee, zeker niet. Mijn teksten kun je het best samenvatten als een statement tegen ons bestaan. Ik kan enorm veel frustraties en woede kwijt in de teksten kwijt. Zowel het schrijven van teksten als het schrijven van muziek heeft op mij een welhaast therapeutische werking. Maar eenieder kan de teksten op zijn eigen wijze interpreteren."
Goh, waar heb ik dat eerder gehoord?
"Ja, ik weet dat het een enorm cliché is, maar toch is het zo. Mijn teksten zijn vrij cryptisch van opzet, waardoor ze daadwerkelijk voor meerdere uitleg vatbaar zijn. De openingstrack van dit album bijvoorbeeld, 'Is There No Hope?", zou kunnen gaan over een problematische relatie, waarin je deze vraag stelt aan je partner, maar zou even zo goed kunnen slaan op de omstandigheden waarin de wereld momenteel verkeert, zodat de vraag juist gericht is aan de machthebbers van deze wereld."
Tenslotte, ondanks dat het overduidelijk is dat jullie een aantal begenadigde muzikanten zijn, worden metalbands door de zogenaamde 'mainstream' nog altijd gezien als een stelletje hersenloze idioten die met de versterker op tien, als gekken op hun instrumenten lopen te hengsten. Wordt je daar niet een keer doodmoe van?
"Haha, ja ik snap wat je bedoelt. Natuurlijk zijn er een hoop mensen die zo over dit soort muziek denken, geheel onterecht natuurlijk. Het is namelijk een hele kunst om als extreme metal- of grindcoreband strak en als één geheel te klinken. Maar ik kan je zeggen dat dergelijke meningen me inmiddels volledig koud laten. Zulke kritiek verstomt wel, zodra diegenen ons live aan het werk zien. Dat weet ik zeker."
Gerco Zwiers
Website Relevant Few
Recensie 'The Art Of Today'
