Amon Amarth heeft het succes aan z’n kont hangen, zoveel is zeker. Zowel in Europa - het voorlaatste ‘Twilight Of The Thunder God’ leverde onder meer in Duitsland een hoge hitnotering op – als in de VS gaat men en masse voor de bijl voor de machtige doch melodieuze death metal van de Zweedse Vikingvloot. Ook het machtige nieuwe ‘Surtur Rising’ is koren op de molen van de alsmaar groeiende achterban, die wederom volledig op zijn of haar wenken bediend wordt. ‘Surtur Rising’ bevat alle vertrouwde ingrediënten en laat aan herkenbaarheid niets te wensen over. En steekt kwalitatief met kop en schouders boven diens voorganger uit.
Aan de andere kant van de lijn neemt frontman Johan Hegg de felicitaties dankbaar in ontvangst en laat en passant weten vooral content te zijn met de agressievere toon van de nieuwe plaat.
“In principe klonk ‘Twilight…’ prima, maar de sound van die plaat ging wat teveel richting traditionele heavy metal. Dat moest deze keer absoluut anders, agressiever. We hebben dit uitvoerig met Jens Bogren (voor de derde keer op rij producer van dienst, red.) besproken en vonden het belangrijk om te zorgen dat wij en Jens wat dat betreft op dezelfde golflengte zaten. Zoeken naar een andere producer is heel even ter sprake geweest, maar nadat we Jens hierover gesproken hadden, was dat al snel van de baan. Hij is een van de weinige producers die elke band waar hij mee werkt een persoonlijke eigen sound weet mee te geven. Bovendien is het prettig werken met Jens en zijn we dik tevreden met wat hij voor onze vorige twee albums heeft gedaan.”
“Verder denk ik dat er geen wezenlijke verschillen zijn tussen beide platen. We introduceren wat nieuwe elementen en invalshoeken, maar ‘Surtur Rising’ is in alle opzichten vooral een typisch Amon Amarth-album. Ook is deze plaat meer dan ooit een groepsproduct geworden. Waar voorheen vrijwel al het songmateriaal werd aangeleverd door onze gitarist Johan Soderberg, heeft deze keer onze tweede gitarist Olavi Mikkonen ook bijna de helft van de songs gepend. En daarnaast heeft tevens onze drummer Fredrik Andersson een nummer geschreven. Hun schrijfstijlen verschillen behoorlijk van elkaar, waardoor ‘Surtur Rising’ naar mijn idee diverser en meer uitgebalanceerd klinkt.”
Toch zijn er zat mensen die vinden dat jullie keer op keer hetzelfde album afleveren. Vat je dat op als compliment of als kritiek?
“Veel bands zouden dat als kritiek opvatten, maar ik zie het eerder als iets positiefs. Het is namelijk altijd ons streven geweest om een zo herkenbaar mogelijk geluid neer te zetten. Wij zijn absoluut niet het soort band waar je drastische koerswijzigingen van hoeft te verwachten. Liever zijn en blijven we herkenbaar klinken voor onze fans. Natuurlijk, door de jaren heen zijn als muzikanten gegroeid, maar dat zal nooit een reden zijn om te tornen aan de essentie van Amon Amarth.”
Ik was enigszins verbaasd toen ik las dat jij af wil van de omschrijving ‘viking metal’ als het over Amon Amarth gaat. Terwijl ik juist dacht dat jullie het imago van death metalvikingen juist dankbaar hadden omarmd.
“Toegegeven, we zijn er zelf ooit mee begonnen. Toen we onze eerste demo opnamen en nog niemand ons kende, omschreven we onze muziek als melodieuze viking death metal. Waarmee we we dus zowel onze muziek als het kaliber teksten omschreven. Maar toen de naam Amon Amarth langzaam maar zeker voet aan de grond begon te krijgen, zijn we daar vrij snel mee gestopt. Dit omdat de muziek voor ons toch echt op de eerste plaats komt en een stuk belangrijker is dan waar ik het over heb in m’n teksten. Kijk, als ik gëinteresseerd ben in een bepaalde band wil ik weten hoe de muziek is, níet waar ze over zingen. Ik heb er geen problemen mee hoor, als mensen ons een viking death metalband noemen, maar naar mijn mening wordt met die omschrijving ons conceptuele aspect veel te belangrijk gemaakt. Daar komt nog bij dat het verwarrend kan werken. Bij ‘viking metal’ moet ik namelijk eerder denken aan bands als Ensiferum en Enslaved en zeker niet aan death metal. Bovendien zijn het volgens mij nu vooral gemakzuchtige journalisten die de omschrijving in leven houden.”
“Dat valt enorm mee, moet ik zeggen. De Vikingen kennen een enorm rijke historie en er is nog genoeg onontgonnen gebied over, zeg maar. Bovendien voer ik ditmaal het thema ook op als een metafoor, om zo ook meer actuele onderwerpen in m’n teksten te betrekken. Er zijn namelijk genoeg paralellen te trekken tussen de tijd dat de Vikingen leefden en de huidige maatschappij.”
Welke dan zoal?
“We zijn nog steeds barbaren en we staan elkaar nog steeds naar het leven. Alleen gaan we elkaar nu niet meer met zwaarden en bijlen te lijf, maar bestrijden we elkaar met economische maatregelen en high-tech wapentuig. Het is interessant om te zien hoezeer de mens in al die duizenden jaren is geëvolueerd, maar in essentie eigenlijk amper is veranderd.”
Even een paar dingen op een rijtje: Amon Amarth blijft vasthouden aan zijn oorspronkelijke bandgeluid, staat al sinds mensenheugenis onder contract bij platenmaatschappij Metal Blade en houdt al drie platen vast aan dezelfde producer. Amon Amarth en verandering liggen elkaar niet zo?
“We hebben niks tegen verandering, maar veranderen om het veranderen is naar mijn mening volstrekt zinloos. De dingen die jij nu noemt zijn al jaren ongewijzigd omdat dat goed bevalt zo. We werken nog steeds met Metal Blade omdat de samenwerking voor beide partijen nog steeds erg vruchtbaar is. Om diezelfde reden hebben we drie albums op rij opgenomen met Jens Bogren. Dat er een vierde keer gaat komen, staat echter nog lang niet vast. En mochten we op enig moment de behoefte voelen om muzikaal een andere richting in te slaan, dan zullen we dat zeker niet laten.”
Als een van de paradepaardjes van Metal Blade doet Amon Amarth eigenlijk in alle delen van de wereld goede zaken. Meest opmerkelijk is echter de populariteit die de Zweedse formatie geniet in Duitsland, waar ‘Twilight Of The Thunder God’ zelfs wist door te dringen tot de zesde plaats van de landelijke albumcharts.
“De VS is natuurlijk verreweg onze grootste afzetmarkt, maar van alle Europese landen doen we het in Duitsland inderdaad het beste, al vanaf het begin eigenlijk. Het blijft evengoed onwerkelijk om zo hoog te eindigen op zo’n mainstream hitlijst. Buiten Zweden was Duitsland het eerste land in Europa waar we uitgebreid gingen touren, maar of dat het grote succes daar kan verklaren? Waarschijnlijk hebben Duitsers gewoon een erg goeie muzieksmaak, haha.”
Gerco Zwiers
Recensie 'Surtur Rising'
Recensie 'Twilight Of The Thunder God'
http://www.amonamarth.com
http://www.surturrising.com
http://www.facebook.com/OfficialAmonAmarth
http://www.myspace.com/amonamarth
http://twitter.com/amonamarthband
