Het nieuwe Type O Negative album liet behoorlijk lang op zich wachten. Het vorige album, 'World Coming Down', stamt namelijk al uit 1999. Maar - om maar even een cliché van stal te halen - 'Life Is Killing Me' was het wachten meer dan waard. De kwalitatief hoogstaande gothic doom metal is traditiegetrouw druilerig en neerslachtig van aard. Al klinkt het album, in vergelijking met de ultra-depri voorganger, wel een stukje luchtiger. Johnny Kelly, de kersverse vader en drummer van de band is mijn gesprekspartner.

Allereerst nog van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter Sophia. Hoe gaat het nu met haar?

"She's insane! Het gaat echt heel goed met haar en mis haar verschrikkelijk. Ik kan echt niet wachten totdat ik weer thuis ben, zodat ik weer bij haar kan zijn. Mijn vriendin Anita en ik zijn al zes jaar samen en zij doet het thuis echt geweldig. Naast de opvoeding van Sophia, volgt ze namelijk ook nog een studie Medicijnen."

Is het nu moeilijker om lang van huis te zijn?

"Ik ben al zes jaar samen met Anita en dat gaat altijd prima. Maar inderdaad, nu met Sophia is het wel moeilijker om lang te toeren. Ze mist haar vader en ik mis haar."

Natuurlijk ook van harte met jullie nieuwe album. Nu 'Life Is Killing Me' uit is, lees ik echter allerlei recensies waarin diens voorganger 'World Coming Down' afgedaan wordt als een ongeïnspireerde plaat. Ik ben nog steeds helemaal weg van dat album. Hoe kijk jij aan tegen zulke reacties?

"Dat soort uitspraken neem ik met een flinke korrel zout. Het is leuk als de kritieken goed zijn, maar zo niet, dan niet. Ik vind 'WCD' ook nog steeds een te gekke plaat. Er staan een aantal prachtige nummers op. Ach, hetzelfde gebeurde met 'October Rust' toen 'WCD' uitkwam, terwijl dat nu opeens weer als een klassieker bestempeld wordt. Ik ben dus benieuwd wat er gebeurt als we ons volgende album uitbrengen."

Over de hele linie klinkt 'Life Is…' harder en bevat het album meer up-tempo stukken. In ons vorige interview liet je weten vooral te kicken op het snellere spul. Jij zult wel tevreden zijn met de toename van snellere passages?

"Nou, ik ben niet zozeer geïnteresseerd in beats per minuut. Het gaat mij om het grotere plaatje. De gehele song dus. Ik hou van songs die veel dynamiek in zich hebben en die de mogelijkheid hebben om iets met je te doen. Maar er is inderdaad niks mis met af en toe even uit de band springen."


Jullie hebben een cover opgenomen van het Deep Purple-nummer 'Highway Star'. Kunnen we dat nummer als b-kant op een single verwachten?

"Dat nummer is hier in de VS verschenen op een compilatiealbum, die is samengesteld door de NASCAR (Een soort KNVB voor de autosport in Amerika. GZ) Als ik me niet vergis is het nummer in Europa ook verschenen. Namelijk op een bonus cd, bij ons nieuwe album."

Even wat anders. Toen Danzig-drummer Joey Castillo op tour ging met Queens Of The Stone Age, heb jij zijn plek ingenomen en getoerd met de band. Hoe kijk je daarop terug?

"Ik heb het prima naar mijn zin gehad op die tour en het was een geweldige ervaring. Het was een hele klus om zoveel songs in zo'n kleine tijd in te studeren en vervolgens naar Europa te vliegen. Het klikte prima met de jongens in de band. Bovendien heb ik onderweg een hoop nieuwe vrienden gemaakt."

Ook ben je, samen met jullie gitarist Kenny Hickey en Dust To Dust-bassist Rob Traynor, actief in een side-project. Wat kun je me daar over vertellen?

"Ik kan je vertellen dat het heavy as fuck is! Zodra Type O's tour ten einde is gaan we materiaal opnemen. We hebben een stel hele coole tracks. Je zou het kunnen omschrijven als een combinatie van Soundgarden en Black Sabbath. Kenny en Rob zingen allebei en het is geweldig om met hen te werken. We hebben nog geen bandnaam."


Terug naar Type O. Jullie optreden op Wâldrock was jullie enige optreden in Nederland. Hoe was het om weer in Nederland te zijn?

"Het was behoorlijk stressen allemaal. We hebben het namelijk haast niet op tijd gered. We kwamen een uur voor aanvang van de ons toebedeelde tijd aan. Er was verwarring over onze reistijd en op weg naar het festival werden we echt helemaal gek van de stress. We speelden uiteindelijk wel op tijd, maar ik had niet de 'frame of mind' die ik prettig vind voor ik het podium op ga. Ik denk dat het optreden op zich wel goed ging, afgezien van het feit dat Peter het nummer 'Love You To Death', dat ook op de setlist stond, over het hoofd zag. Die hebben we dus niet gespeeld. Daardoor was onze speeltijd wat korter, maar het heeft weinig zin om me daar nu nog druk over te maken, toch?"

Ik had ook gehoord dat Peter last had van een voedselvergiftiging.

"Ja, klopt. Maar dat is niets nieuws. Peter wordt geregeld ziek van het eten dat hij op tour voorgeschoteld krijgt."

Gerco Zwiers

Website Type O Negative