Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Live Verslagen: Persistence Tour 2009, Klokgebouw Eindhoven 29/11/2009
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 16 december 2009, 01:17
Is de spoeling nou echt zo dun in de de top van de hardcore- en metalcorescene, of is de organisatie van de Persistence Tour gewoon niet erg inventief? Feit is in ieder geval dat van de twaalf bands die dit jaar geprogrammeerd staan de helft al eerder onderdeel uitmaakte van de tour. Agnostic Front en Born From Pain maken zelfs al voor de derde keer hun opwachting. Maar dat is dan ook meteen de enige kritiek, want kwalitatief gezien komt de aanwezige hardcoremeute ook tijdens deze vijfde editie volledig aan zijn trekken. Bovendien is het verdomd goed toeven in het Eindhovense Klokgebouw, waar de bands zijn uitgesmeerd over twee podia en waar het rookverbod met voeten wordt getreden.



Bij binnenkomst blijkt het optreden van Folsom net ten einde en is op het hoofdpodium zojuist No Turning Back aan zijn set begonnen. Waarom deze uitstekende band, uitgerekend op de dag dat de Persistence Tour in Nederland staat, zó laag op het programma staat is me een raadsel. Niettemin gaan de Brabanders er voor honderdtwintig procent voor en trakteren het binnendruppelende publiek op een intens half uurtje hardcore. En daarmee weet het vijftal op dit vroege tijdstip al behoorlijk wat voetjes van de vloer te krijgen. Los van het groepje fanatieke fans die al vanaf het begin de songs woord voor woord meebrullen. En zo speelt No Turning back toch nog een thuiswedstrijd.

Dat geldt niet voor de Deense hardcoreband Last Mile die een stuk verder van huis is en vanaf het podium een halflege zaal inkijkt. En daar komt, alle verzoeken van (nieuwe) zanger Christian om toch vooral naar voren te komen ten spijt, amper verandering in. Toch weten de Denen, waaronder voormalig Hatesphere-frontman Jacob Bredahl op gitaar, de songs van hun sterke titelloze debuut vandaag heel behoorlijk te vertolken.

Wegens interviewverplichtingen moet ik vervolgens Crushing Caspars, Walls Of Jericho en Gama Bomb aan me voorbij laten gaan en zet Agnostic Front net zijn tanden in ‘Friend Or Foe’ wanneer ik de grote zaal in kom wandelen, waar het in de tussentijd een stuk drukker is geworden. Ook vlak voor het podium is het een drukte van belang en worden gouwe ouwen als ‘Gotta Go’ en ‘Crucified’ maar ook recentere nummers als ‘Addiction’, ‘Take Me Back’ enthousiast verwelkomd.



Met hun melodieuze mix van hardcore, punk en metal kan Death By Stereo vandaag op behoorlijk wat bijval rekenen. Niet in de laatste plaats door de enthousiaste presentatie van de bandleden die zich ontpoppen tot ware entertainers. Vooral zanger Efrem Schulz is voortdurend ‘all over the place’ en haalt samen met leadgitarist Dan Palmer alles uit de kast om het publiek voor zich te winnen. Niet zonder succes, want gaandeweg krijgt de band steeds meer handjes op elkaar.


Een van de (zes) bands die al eerder op een affiche van de Persistence Tour stond, is Napalm Death, die in 2005 ook al van de partij was. Muzikaal vallen de Britse grindpioniers enigszins uit de toon vandaag, wat wellicht de niet al te grote belangstelling voor de band verklaart. Maar dat weerhoudt de veteranen er niet van om, ondersteund door een uitstekend zaalgeluid, een overdonderende bloemlezing te geven uit een kleine twintig jaar maatschappelijk bewogen grindcore. En het is dankzij de sympathieke brulboei Barney dat dit bij Napalm Death nimmer gepaard gaat van een drammerig toontje.



Evergreen Terrace zet vervolgens zijn beste beentje voor, maar krijgt in Eindhoven niet echt voet aan de grond. Waarschijnlijk zit het merendeel van het publiek al met zijn of haar hoofd bij de band die hierna op het hoofdpodium aan zet is: Biohazard. Er ontstijgt dan ook een luid gejuich wanneer Billy, Evan, Danny en Bobby het podium betreden en groots aftrappen met ‘Shades Of Grey’. Het is het startsein voor een ouderwets knallende show die het Klokgebouw op zijn grondvesten doet schudden. De ‘Brooklyn Four’ toveren de zaal in no-time om in een kolkende en bouncende moshpit en storten met zichtbaar genoegen een setlist met louter hoogtepunten over de zwetende hoofden uit.


Meer nog dan vorig jaar op Wâldrock is een geïnspireerd Biohazard te zien dat bruist van de energie, en mede dankzij het wervelende gitaarspel van ‘verloren zoon’ Bobby Hambel vlamt als vanouds. Naast het beste van de albums ‘Urban Discipline’ en ‘State Of The World Address’ verrast de band met de moddervette Pantera-cover ‘Mouth For War’ (opgenomen voor een nog te verschijnen Dimebag-tribute) en het gloednieuwe nummer ‘Vengeance Is Mine’, dat goede hoop biedt voor het in de steigers staande comebackalbum. Met een afgeladen podium (zie YouTube voor de beelden) wordt het afsluitende ‘Hold My Own’ ingezet en komt er een eind aan een nu al legendarische show.


Je zou bijna medelijden krijgen met de band die hierna de planken op moet. Born From Pain moet dan ook behoorlijk zijn best doen om het nog nasudderende publiek wakker te schudden. Maar met lekker zware uitvoeringen van ‘Rise Or Die’, ‘Relentless’, ‘Final Nail’ en ‘The New Hate’ slaagt de band daar vrij aardig in. Dit is de eerste keer dat ik Born From Pain zie sinds Rob Franssen zijn basgitaar verruild heeft voor een microfoon, maar zijn zware strot en BFP’s betonnen grooves blijken een prima match.


Voor hen die Ignite de afgelopen jaren vaker hebben zien optreden, hebben de liveshows van de Californische hardcoreband zo langzamerhand geen verrassingen meer. Ook vandaag is de setlist vrij voorspelbaar te noemen en ligt de nadruk duidelijk op het in 2006 verschenen doorbraakalbum ‘Our Darkest Days’. Maar laten dat nou net ook de nummers zijn die ook vanavond het hardst worden meegezongen. Bovendien houden Zoli Téglás en consorten zich met hun betrokken performance verre van de automatische piloot, waardoor een Ignite-optreden toch altijd wel de moeite waard is. Al wordt het nu zo langzaamaan wel weer tijd voor een nieuwe plaat. Na zo’n vijftig minuten zoekt de band de coulissen op, om nog één keer terug te komen voor het aanstekervriendelijke ‘Live For Better Days’ en definitieve afsluiter ‘Let It Burn’.


Gerco Zwiers, Foto's: Kinga Gergely