In de vorm van ‘The Southern Storm’ heeft Krisiun recent zijn zevende langspeler afgeleverd. En eenieder die bekend is met het werk van deze Braziliaanse blastbeatvreters weet dat je dan je borst(en) nat kan maken voor een portie nietsontziende, ultrastrakke death metal met een Zuid-Amerikaans temperament. Het maakt het beluisteren van dit brok spartaanse agressie andermaal tot een intense ervaring. Een kleine twee weken voor de release van de nieuwe plaat hangt Max Kolesne, de razendsnelle trommelaar van de band, goedgemutst aan de telefoon.



‘The Southern Storm’ is in alle opzichten een typisch Krisiun-album en een logisch vervolg op het voorlaatste ‘AssassiNation’, vindt ook Max Kolesne.

“Ik zie ‘The Southern Storm’ als onze evolutie sinds ‘AssassiNation’, zoals eigenlijk elke plaat die we uitbrachten staat voor de ontwikkeling die we als band hebben doorgemaakt sinds het album dat daaraan voorafging. Vergeleken met ‘AssassiNation’ is de nieuwe plaat op alle fronten net even wat sterker. Betere songs, betere productie. Met elk nieuw album leggen we de lat weer wat hoger en proberen we onszelf verder te ontwikkelen.”

Toch wordt ultrasnelle death metalbands als Krisiun nogal eens verweten dat al hun platen op elkaar lijken.

“Mensen die dat soort dingen zeggen, snappen volgens mij weinig van hetgeen wij doen. De reden dat wij destijds begonnen zijn met Krisiun is dat we brute, extreme death metal wilden maken. En dat is nog steeds de reden dat we in deze band spelen. Misschien dat de nummers die we in onze beginjaren schreven soms wat op elkaar leken, maar dat geldt zeker niet voor ons recentere materiaal. Ja, onze platen zijn extreem van karakter en overwegend snel, maar dat is nou eenmaal de stijl die we spelen en waar we niet van afwijken. Er zijn al genoeg bands die zich na een aantal albums opeens een toegankelijker geluid aanmeten in de hoop een groter publiek aan te spreken, of om mee te liften op een of andere trend. Wij blijven liever trouw aan onze roots.”

De muziek van Krisiun is anno 2008 inderdaad nog altijd even militant strak en compromisloos van opzet.

“Op onze laatste twee, drie platen schroeven we het tempo wat vaker terug en bouwen we vaker groovende en mid-tempo passages in. Hierdoor is de muziek gevarieerder geworden en na zo’n mid-tempo passage lijken de blastbeats daarna nóg sneller. Het maakt het allemaal wat interessanter. Maar het moet natuurlijk wel brute, extreme muziek blijven. Al zorgen we er wel voor dat de nummers overal goed te volgen zijn. Zelfs tijdens de snelste stukken zijn de drums, de riffs en de zang afzonderlijk van elkaar goed te volgen. Dat is voor mij de kunst; om death metal te maken die alles omver blaast, maar tegelijkertijd catchy en behapbaar is.”


Om precies dat te bereiken gooide de band het op ‘Ageless Venomous’ (2001) productietechnisch eens over een andere boeg. Een experiment waar Kolesne niet met tevredenheid op terugkijkt.

“‘Conquerors Of Armageddon’ was een erg belangrijke plaat voor ons en wordt door veel van onze fans nog steeds beschouwd als ons beste werk. Het was ons eerste album via Century Media en de eerste die voorzien was van een fatsoenlijke productie. Na die plaat wilden we qua productie eens wat anders proberen. Alleen zijn we daar toen, achteraf gezien, te ver in doorgeschoten. ‘Ageless Venomous’ klonk namelijk veel te clean en miste daardoor de broodnodige agressie. Dat was dus geen succes. Maar ja, als je nooit fouten maakt, leer je ook niks.”

Grote verrassing op ‘The Southern Storm’ is de cover van Sepultura’s ‘Refuse/Resist’.

“We liepen al een aantal jaren rond met het idee om een nummer van Sepultura te coveren. Sepultura is natuurlijk de meest belangrijke metalband van Brazilië en heeft een hoop deuren geopend voor andere Braziliaanse metalbands. In feite hebben zij de Braziliaanse metalscene aan de rest van de wereld voorgesteld. De band is altijd een grote inspiratiebron voor ons geweest. Het voelde bijna alsof we die cover aan hen verplicht waren. Afgelopen jaar was Andreas Kisser (gitarist van Sepultura, red.) een paar keer ‘special guest’ tijdens optredens van ons. We speelden dan samen het Krisiun-nummer ‘Decimated’ van ‘AssassiNation’ en twee nummers van Sepultura: ‘Troops Of Doom’ en ‘Refuse/Resist’.”

“Toen we in de studio zaten voor de opnames van ‘The Southern Storm’ kwam het idee van die Sepultura-cover weer ter sprake en omdat we toch al wisten hoe we ‘Refuse/Resist’ moesten spelen, hebben we dat nummer gekozen. We hadden natuurlijk een nummer van ‘Schizofrenia’ of ‘Morbid Visions’ kunnen kiezen, maar dat is precies wat iedereen zou verwachten van ons. Daarom hebben we voor een minder voor de hand liggend nummer gekozen. Bovendien past ‘Refuse/Resist’ perfect bij de rest van de songs op ‘The Southern Storm’.”


Wat vond jij destijds eigenlijk van de metamorfose die Sepultura’s geluid op ‘Chaos A.D.’ had ondergaan?

“Toen ik de plaat voor de eerste keer hoorde, wist ik niet zo goed wat ik ermee aan moest, want ik had eigenlijk een veel snellere plaat verwacht. Maar na enige tijd viel het kwartje en begon ik de nieuwe stijl steeds meer te waarderen. Op ‘Chaos A.D.’ liet Sepultura echt een uniek geluid horen waar vele bands zich door hebben laten inspireren. Mijn favoriete Seps-albums zijn echter ‘Schizofrenia’ en ‘Beneath The Remains’.”

Door de jaren heen heeft de band met verschillende producers gewerkt. Waaronder de Duitse Andy Classen, die tijdens de opnames van ‘Conquerors Of Armageddon’ al achter de knoppen zat en zich tevens ontfermde over de laatste twee Krisiun-platen.

“Andy is gewoon de perfecte producer voor Krisiun. We delen dezelfde visie en hij begrijpt precies hoe onze muziek moet klinken: extreem en organisch. En hij weet als geen ander hoe je dat geluid voor elkaar krijgt. Andy geeft onze muziek kloten, maar zorgt tegelijkertijd voor een heldere sound. Zijn producties zijn altijd een perfecte mix tussen oldschool en modern. Of we ons volgende album ook met hem gaan opnemen? Wat mij betreft wel.”

Gerco Zwiers

Website Krisiun

Recensie 'The Southern Storm'



Recensie 'AssassiNation'



Recensie 'Bloodshed'



Recensie 'Works Of Carnage'



Recensie 'AssassiNation'