Een van dé verrassingen op metalgebied van 2007 is zonder enige twijfel Divine Heresy. Het ijzersterke debuutalbum ‘Bleed The Fifth’ dat vorig jaar via Roadrunner verscheen, is een even simpele als effectieve optelsom van agressie, melodie en pakkende songstructuren. In december was de band live te bewonderen in de Utrechtse De Helling. Voorafgaand aan Divine Heresy’s debuut op Nederlandse bodem (zie concertbespreking elders op Blackfuel) komen de antwoorden van een ietwat slaperige frontman Tommy Cummings.



De boomlange vocalist is de grote onbekende binnen deze band. Toch timmerde hij in New York en omgeving al een aantal jaren aan de weg met de band Vext.

“Vext bestond uit een groep hechte vrienden. We jamden al vanaf de middelbare school samen en daar is uiteindelijk Vext uit voortgekomen. We speelden een soort experimentele mix van metal en hardcore. Helaas zijn we nooit verder gekomen dan één plaat (‘Cast The First Stone’ in 2004, red.), verschenen via het independent label Lakeshore Records. Die plaat had alleen niet het resultaat waar we op hoopten. Ondermeer omdat de plaat amper gepromoot werd. Ook wilden we graag touren, maar werden daarin niet bepaald gesteund door ons toenmalige label. Met als gevolg dat de band langzaam maar zeker uit elkaar is gevallen en we ieder onze eigen weg zijn gegaan. Een aantal hebben hun ouwe baan weer opgepakt, maar zelf was ik vastbesloten door te gaan in de muziek.”

Zodra hem ten gehore komt dat Dino Cazares op zoek is naar een zanger voor zijn nieuwe band, besluit hij, zonder ook maar een noot te hebben gehoord, tot actie over te gaan.

“Ik heb hem meteen diverse mailtjes gestuurd waarin ik hem met de nodige grootspraak wilde overtuigen van het feit dat ie mij moest kiezen. Daarnaast probeerde ik zoveel mogelijk andere muzikanten en mensen uit ‘de scene’ te bewegen hetzelfde te doen. Ik ben al een jaar of elf actief in het Newyorkse bandcircuit en heb in die jaren een hoop mensen leren kennen. Met als gevolg dat Dino overspoeld werd met mailtjes. Ondermeer van het management van Killswitch Engage, Robert Kamp van Century Media, mijn zangleraar en de jongens van Ill Niño.”


Foto: Kinga Gergely

Je hebt iedereen dus mooi aan het werk gezet.

“Daar komt het wel op neer, ja. En het heeft gewerkt. Niet veel later liet Dino me weten dat ik het mocht proberen en heeft hij me twee ruwe opzetten van songs gestuurd waarin de vocalen nog misten. Met Ken Schalk, de drummer van Candiria die een studio heeft in Brooklyn, heb ik daar mijn vocalen aan toegevoegd. And that was all it took. Op het moment dat ik Dino benaderde, had ik inderdaad nog geen noot van de band gehoord. Maar ik wist natuurlijk maar al te goed wie Dino was. Ik heb altijd al bewondering voor hem gehad en de eerste drie platen van Fear Factory gelden voor mij als regelrechte klassiekers.”

Direct na zijn aanstelling bij Divine Heresy pakt Tommy zijn biezen en verruilt hij zijn thuishaven Brooklyn voor Los Angeles, om zich bij zijn nieuwe bandleden te voegen.

“Ik had hooguit honderd dollar op zak toen ik in L.A. aankwam en heb de eerste tijd bij Dino thuis op de bank geslapen. We zijn toen allereerst gaan broeden op de riffs en ideeën die Dino en Tim samen al hadden verzameld. Alle songs zijn eigenlijk al jammend tot stand gekomen. Wat dat betreft is de plaat dus echt een groepsding geworden. Het eerste nummer dat we samen schreven, was ‘Failed Creation’. Ik kan me nog goed herinneren dat, toen ik voor het eerst het refrein zong, Tim en Dino elkaar aankeken met zo’n blik van ‘holy shit!’. Op dat moment wisten we dat we iets waardevols in handen hadden.”

Met het songmateriaal in kannen en kruiken is het zaak een bassist te vinden, zodat er kan worden begonnen met touren. De in eerste instantie aangestelde Risha Eryavec (ex-Decrepit Birth) blijkt niet de juiste man voor de job en is al snel weer vertrokken. Tijdens de audities die volgen, komt uiteindelijk Joe Payne als meest geschikte kandidaat uit de bus.



Foto: Kinga Gergely

“We waren het er snel over eens dat Joe de man was die we zochten en tot op heden hebben we daar nog geen seconde spijt van gehad. Sowieso is hij een muzikant in hart en nieren, is hij ervaren en technisch bovendien zeer goed onderlegd. Maar, niet geheel onbelangrijk, ook op het persoonlijke vlak was er al snel een duidelijke klik.”

Terwijl er muzikaal gezien een aantal parallellen te trekken zijn tussen Fear Factory, Dino’s vroegere werkgever, en Divine Heresy, zijn de teksten van deze band toch duidelijk andere koek.

“Ik ben inderdaad geen conceptschrijver. De teksten die ik schrijf handelen niet allemaal rond eenzelfde overkoepelend thema, maar zijn doorgaans losse, op zichzelf staande verhalen. Voor Dino was dat natuurlijk even wennen, aangezien hij hiervoor enkel met conceptbands werkte. Dat geldt natuurlijk vooral voor Fear Factory, maar in zekere zin ook voor Brujeria en Asesino. Ik vind het knap hoor, hoe sommige muzikanten zich zo vast kunnen bijten in een onderwerp en daar meerdere platen aan wijden. Het is gewoon niet mijn ding. Ik beperk me liever niet tot één onderwerp. Ik hou ervan om snel to-the-point te komen. En zodra ik mijn punt gemaakt heb, wil ik verder.”

Gerco Zwiers

Website Divine Heresy

Recensie 'Bleed The Fifth'


Muziek van 'Bleed The Fifth' op: Myspace.com/divineheresyband