Na onder de vlag van The Black Tyranny Tour de VS te hebben doorkruist, heeft Machine Head de oversteek gemaakt naar Europa, voor The Black Crusade Tour. Van de ruim twintig data is bijna de helft al op voorhand uitverkocht. Zo ook de show in de Heineken Music Hall, waar zo’n 5.500 bezoekers zich kunnen vergapen aan een package met vrij hoog ‘voor elk wat wils’-gehalte.



Aan Shadows Fall de eer om te openen voor de reeds aanwezige ‘vroege vogels’. Met zijn hedendaagse thrash, doorspekt met heavy metal, kwijt de band uit Springfield, Massachusetts zich heel behoorlijk van die taak. Dit mede dankzij de energieke zanger annex gangmaker Brian Fair, die de vaart er goed in houdt en veelvuldig staat te ‘helikopteren’ met zijn onwaarschijnlijk lange dreadlocks.

Het is op zijn zachts gezegd vrij verrassend om vervolgens de dame en heren van Arch Enemy het podium op te zien komen. Dat doet vermoeden dat DragonForce in Nederland bekender is dan Arch Enemy en dat kan ik me amper voorstellen. Een sterke uitvoering van ‘Blood On Your Hands’ vormt het startsein voor een overtuigende maar veel te korte set. In de toebedeelde vijfentwintig(!) minuten wordt enkel geput uit het latere werk en blijft het briljante album ‘Wages Of Sin’ zelfs volledig onaangeroerd. Dit valt de band echter nauwelijks kwalijk te nemen.


Over de muziek van het happy metallende DragonForce zijn de meningen sterk verdeeld. Je houdt ervan of je haat het, een tussenweg is er niet. Terwijl het opgewekte gepingel de ene bezoeker tot waanzin drijft, aanschouwen vele anderen geamuseerd hoe de bandleden over het met trampolines uitgeruste podium huppelen en deinen enthousiast mee op de opgewekte power metalklanken. Los daarvan valt er op de verrichtingen van de Scissors Sisters goes metalband wel een en ander af te dingen. Zo heeft drummer Dave Mackintosh meerdere keren grote moeite zijn vingervlugge medebandleden bij te benen en is bepaald niet de drumcomputer die zijn naam doet vermoeden.


In mei van dit jaar deed de headlinetour van Trivium de Amsterdamse Melkweg aan en een half jaar later zijn de succesvolle metallers alweer op een hoofdstedelijk podium te vinden. Naast de grotere, Spinal Tap-achtige ‘showtrappen’ heeft de band vandaag weinig nieuws in petto. De band is vandaag hoe dan ook een graag geziene gast, getuige de enthousiaste publieksreactie en de vele Trivium-t-shirts die deze avond in de zaal te vinden zijn. De band zelf zet een gedegen doch weinig spontaan optreden neer.

Als voor de laatste keer de zaallichten doven, zijn de eerste klanken van ‘Clenching The Fists Of Dissent’ goed voor een warm onthaal voor de mannen van Machine Head die met deze openingstrack van hun nieuwe ‘The Blackening’ de zaal meteen goed in beweging weten te brengen. Als vanouds spat de band de volledige set van het podium en wordt met een moddervette show de afzegging voor Fields Of Rock eerder dit jaar (waar de band verstek moest laten gaan wegens motorpech) meer dan goed gemaakt.


Geruggensteund door een goed zaalgeluid laat de band, onder aanvoering van een herhaaldelijk ‘proost’ scanderende Robb Flynn, een volgepakte HMH een dik uur uit zijn hand eten. Het is alleen wel jammer dat in de set de nadruk vrijwel uitsluitend ligt op de laatste twee platen. Want terwijl ‘The Blackening’ zo’n beetje in zijn geheel de revue passeert, komen ‘The More Things Change’ en ‘The Burning Red’ helemaal niet aan bod en wordt het onvolprezen debuut ‘Burn My Eyes’ slechts aangestipt met ietwat obligate uitvoeringen van ‘Old’ en ‘Davidian’. Ook het uitblijven van een toegift is een lichte smet op een verder vlekkeloos optreden.

Gerco Zwiers, Foto's: Kinga Gergely