Krap twee maanden voordat 2007 zijn laatste adem uitblaast, heeft het Apeldoornse The Lucifer Principle nog kans gezien om één van de betere metalreleases van het jaar op zijn naam te schrijven. Op het machtige ‘Pitch Black Dawn’ koppelt het vijftal de ongedwongen doeltreffendheid van oldschool death metal aan een voorliefde voor dik aangezette grooves en uitnodigende songstructuren. Het klinkende resultaat is een album vol met ijzersterke, ja zelfs vrij originele death metal, verpakt in sterke nummers die stuk voor stuk weten te boeien.



Reden te over voor een nadere kennismaking met deze nieuwe metalbelofte van de Lage Landen. Het woord is dus aan frontman Erik Mensinga die allereerst vertelt hoe het allemaal begon.

“We zijn drie jaar geleden begonnen met The Lucifer Principle. Omdat we niet dezelfde fout wilden maken als veel beginnende bands, namelijk te vroeg de bühne op gaan, trokken we eerst een jaar uit om een eigen geluid te zoeken, ons te ontwikkelen als band en nummers te schrijven. Dat is uiteindelijk iets minder dan een jaar geworden. Ons eerste optreden was op een festivalletje hier in Apeldoorn. De reacties op dat optreden waren supergoed, waarna we besloten om snel een eerste demo op te gaan nemen. Op die demo (‘Burn!’, red.) hebben we eigenlijk alleen maar positieve reacties gehad.”

“Aangezien ons werktempo vrij hoog ligt, hadden we al snel na die eerste demo het nodige nieuwe materiaal gegenereerd. Dus brachten we acht maand na ‘Burn!’ onze tweede demo (‘Flamethrower’, red.) uit. Ook die tweede demo werd overwegend goed ontvangen. Wij schrijven veel, maar schrappen ook veel. Ook al is een nummer al helemaal af, als we het niks vinden gaat die alsnog de prullenbak in. We gaan zo’n nummer dus ook niet ombouwen. Dat is zonde van de tijd. Dan kunnen we net zo goed meteen een nieuw nummer schrijven.”

Dat The Lucifer Principle geen standaardband is, wordt mede benadrukt door bassist Michael Grunwald die geen basgitaar om zijn nek heeft hangen, maar zich bedient van een heuse contrabas. Is dat gewoon een leuke eyecatcher voor op het podium, of heeft het volgens jullie muzikaal ook een toegevoegde waarde?

“Die vraag wordt ons natuurlijk wel vaker gesteld. Kijk, het is inderdaad óók een eyecatcher. Dat zal ik echt niet ontkennen. Live slaat het enorm goed aan. Als Michael het publiek in hangt met zijn bas en staat te rossen op die viool van hem , heeft dat toch wel een flinke impact op het publiek. Maar het heeft weldegelijk ook een muzikale functie. Onze muziek klinkt toch wat anders dan de gangbare death metalreleases van dit moment en dat verschil willen we zo goed mogelijk benadrukken. In wezenligt de basis van onze muziek bij rock ‘n roll van bands als Kiss en Stray Cats. Die invloeden zijn erg bepalend geweest.”


“We maken toegankelijke, uitnodigende muziek, waarin de groove erg belangrijk is. En hoe kun je dat nou beter onderstrepen dan door een contrabas te gebruiken? Het geluid daarvan is niet te vergelijken met dat van een elektrische basgitaar. Het is wolliger, het is warmer en komt veel harder aan. Ik ben van mening dat het daarmee ook in de studio een belangrijke bijdrage levert. Al spelen we natuurlijk wel death metal, wat van oudsher een muzieksoort is waarin weinig ruimte is voor de bas. Daar hebben wij dus ook last van. In de studio moest die bas dus wel een tandje terugnemen. Anders zou je alleen maar contrabas horen op de plaat en we zijn natuurlijk geen rockabillyband.”

De bandnaam is ontleend aan het gelijknamige boek van schrijver Howard Bloom, waarin Bloom ondermeer stelt dat geweld zich door de jaren heen een probate oplossing voor tal van problemen heeft getoond. In tegenstelling tot wat ons doorgaans wordt voorgehouden.

“Howard Bloom, waar we overigens recent nog contact mee hebben gehad, is jarenlang manager geweest van artiesten als Bob Marley en Michael Jackson. Hij is bijvoorbeeld de man die Michael Jackson groot heeft gemaakt. Geen domme jongen dus. Daarnaast is hij een antropoloog en heeft hij een aantal boeken geschreven over de sociale gedragingen van de mens. The Lucifer Principle is daar een van. Terwijl de meeste religies vrede en naastenliefde prediken als hoogste goed, leert de geschiedenis ons dat onder de vlag van haat en vergelding veel meer is bereikt. Of de uitkomst negatief of positief was, laat ik in het midden. Maar de grootste wereldproblemen zijn opgelost door middel van agressie en haat. Het is de basis van alle oorlogen en conflicten in de wereld.”

Dus eigenlijk willen jullie geweld van zijn slechte reputatie afhelpen?

“Haha, nee. Dat is zeker niet gezegd. De onderzoeken en studies van Howard Bloom zijn voor ons gewoon een grote bron van inspiratie. Hij komt in zijn boeken namelijk met een aantal revolutionaire uitspraken. Bijvoorbeeld dat wanneer je een mens isoleert, hij eerder zal sterven. In een van zijn andere boeken, ‘The Global Brain’, stelt hij ook dat alle mensen psychologisch met elkaar verbonden zijn en van nature geneigd zijn tot groepsvorming. Dus leef je in groepsverband en er valt iemand weg, dan heeft dat impact op de hele groep.”


“Als je opa of oma overlijdt, heeft dat invloed op de hele familie. Komt het verlies nog dichterbij dan leidt dit uiteindelijk in veel gevallen tot zelfdestructie. De mens weet zich geen raad met het verlies en zal uiteindelijk de weg van de minste weerstand kiezen. Je ziet dit bijvoorbeeld vaak bij bejaarde echtparen. Wanneer na een lang huwelijk de man of de vrouw komt te overlijden, duurt het vaak niet lang voordat ook de ander het loodje legt. Bloom komt met allerlei interessante benaderingen van zaken waar je normaal niet vaak bij stilstaat.”

Je vertelde dat jullie recent nog contact hebben gehad met de heer Bloom. Wat vond hij ervan dat jullie band dezelfde naam draagt als een van zijn boeken?

“Via Myspace ontvingen we een berichtje van hem, waarin hij liet weten dat hij ons toevallig op internet was tegengekomen en ons vroeg of onze bandnaam was afgeleid van zijn gelijknamige boek. Onze eerste gedachte was: dat wordt een rechtszaak. We gingen er vanuit dat iemand van zijn statuur het niet echt op prijs zou stellen dat onze band dezelfde naam draagt als dat boek van hem. Je kunt nooit weten hoe zoiets uitpakt. We zouden niet de eerste band zijn die problemen krijgt vanwege diens bandnaam. Maar inmiddels hebben we het idee dat het puur interesse was en dat hij het stiekem eigenlijk wel leuk vindt.”

Voor het mixen van‘Pitch Black Dawn’ is de hulp ingeroepen van producer en (oh ja) Textures-gitarist Jochem Jakobs.

“Daar zijn we eigenlijk met een omweggetje terechtgekomen. We hebben de plaat begin dit jaar al opgenomen, met een andere producer. Met de bedoeling om een aantal nieuwe nummers te hebben die we naar labels konden sturen. Uiteindelijk zijn we met het Belgische Apache Productions in zee gegaan. Toen de mensen van Apache de opnames hoorden, waren ze al erg enthousiast, maar leek het ze wel een goed idee om de plaat nog door een externe producer te laten mixen. Zij stelden Tue Madsen voor, een producer die momenteel natuurlijk behoorlijk hot is. Toch hebben we uit praktische overwegingen en omdat we een echt Nederlands product wilden afleveren, besloten om voor Jochem Jakobs te kiezen. Het valt me op dat in veel recensies terugkomt dat 'Pitch Black Dawn' een oldschool plaat is met een newschool feel. Die moderne twist is de toegevoegde waarde van Jochems mix.”

Tenslotte vertelt Erik met gepaste trots over de cd-presentatie, waarvoor de Apeldoorners niemand minder dan DevilDriver en God Forbid wisten te strikken als voorprogramma’s.

“Vorig jaar mochten we het voorprogramma verzorgen tijdens de Nederlandse data van DevilDrivers Europese tour. Na die tijd hebben we contact gehouden met de band. Nou wist ik dat DevilDriver ten tijde van onze cd-presentatie samen met God Forbid in Europa aan het touren zou zijn. Toen ik hun tourschema onder ogen kreeg, zag ik dat ze het bewuste weekend (de cd-presentatie vond plaats op vrijdag 5 oktober, red.) net een paar dagen vrij waren. De donderdag ervoor stonden ze in Keulen en ze hoefden pas de zondag daarna in Brussel te spelen.”


“Omdat Apeldoorn zo’n beetje in het midden ligt, besloot ik hun boeker in Los Angeles te bellen. Ik vertelde hem wie ik was en legde hem mijn idee voor om DevilDriver te laten spelen op onze cd-presentatie. Tot mijn verbazing vertelde de beste man mij dat hij veel over ons had gehoord en dat de bandleden vol lof over ons waren. Vervolgens hebben we meteen Mojo ingeschakeld en hebben veel heen en weer gebeld. DevilDriver heeft uiteindelijk zelfs een concert in Frankrijk afgeslagen om op onze cd-presentatie te kunnen spelen.

Gezien de status van zowel DevilDriver als God Forbid leek het de Principiële Lucifers vanzelfsprekend dat zij de avond zouden openen. Dat zag opper-DevilDriver Dez Fafara echter anders.

“Toen we die avond op het podium in de startblokken stonden en het intro al liep, werd ik door Dez van het podium geroepen. Achter de coulissen vertelde hij me dat hij het toch wat knullig vond dat wij moesten openen op onze eigen releaseparty, ook omdat we voor een uitverkocht huis hadden gezorgd. Dus hadden de beide bands afgesproken dat zij ons voorprogramma zouden verzorgen deze avond. Dez is toen het podium opgelopen om het publiek uit te leggen hoe de vork in de steel zat, waarna er werd omgebouwd voor God Forbid en wij weer twee uur aan het bier konden. Die releaseparty was echt super, kan ik je vertellen. Tot nu toe hebben we elke keer geluk met dit soort dingen en wat mij betreft zet die trend zich nog even voort.”

Gerco Zwiers

Website The Lucifer Principle

Recensie 'Pitch Black Dawn'



Muziek van 'Pitch Black Dawn' op: Myspace.com/tlpmetal