Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Live Verslagen: Wâldrock Bergum, 07/07/2007
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 20 juli 2007, 00:54
Omdat het voor een festival als Wâldrock steeds moeilijker wordt om op te boksen tegen het machtige boekingskantoor Mojo Concerts, dat alle grote Nederlandse popfestivals aanstuurt, moet het Friese metalfestival dit jaar noodgedwongen een toontje lager zingen. De organisatie bekijkt dit echter van de zonnige kant en is uitgegaan van zijn eigen kracht. Met een florissante line-up als resultaat. Verdeeld over niet twee maar drie podia staan maar liefst twintig bands op een programma dat niet eerder zoveel death metalbands telde.



Minder florissant is het gesteld met het festivalterrein. Door de hevige regenval van de laatste weken én gezien het feit dat de jaarlijkse pre-party dit jaar niet in de nabijgelegen discotheek Quatrebas maar op het terrein zelf plaats had, is een aanzienlijk deel van de festivalweide zaterdagmiddag bij aanvang al nagenoeg onbegaanbaar. Hetgeen de nodige aanpassing vergt van de bezoekers. Vooral in de kleine, tot Lytse Pier gedoopte tent is het bar en boos en had een simpele houten vloer veel ongemak voorkomen.


Lytse Pier, 13:30 – 14:15 uur. Als wij na de nodige vertraging (mede mogelijk gemaakt door de Nederlandse Spoorwegen) aankomen in Burgum hebben zowel de Friese opener Dead Horse Running als Aborted hun optreden er reeds opzitten en is het de beurt aan het Overijsselse One Bullet Left, de piepjonge band die zich met een gemiddelde leeftijd van veertien jaar de jongste metalband van Europa mag noemen. Vandaag kan het publiek van Wâldrock met eigen ogen zien dat zulk jong grut weldegelijk in staat is tot het maken van fatsoenlijke metal. De band doet flink zijn best een heftige pot herrie neer te zetten. Origineel is het allemaal niet en de uitvoering kan best wat strakker. De vraag is echter: met welke maat moet je meten bij een band waarvan de bassist nauwelijks groter is dan zijn eigen bas? (WB)


Grutte Pier, 13:45 – 14:30 uur. Op de laatste Arnhem Metal Meeting kwam de combinatie van met bloed besmeurde smoelwerken en met folk aangelengde metal al wat vreemd over en dat is tijdens dit optreden van Moonsorrow niet anders. Bij daglicht en zonder het sfeerverhogende effect van een lichtshow doet de aanblik van een stel met bloed overgoten knapen die folkish metal spelen zelfs vrij potsierlijk aan (en valt pas op hoe vadsig frontman Ville eigenlijk is). Op meer dan een beleefd applausje hoeft de band vandaag in ieder geval niet te rekenen.


Grutte Pier, 14:30 – 15:15 uur. Vanwege fileproblemen van Marduk wisselt de band van plaats met Gorerotted. Laatstgenoemde moet hierdoor een paar uur eerder aan de bak, maar staat wel mooi op het hoofdpodium. Een maatje te groot, zou je denken, maar dat blijkt mee te vallen. De Grutte Pier is goed vol wanneer de band, onder aanvoering van de druk ijsberende hooligan Ben Goreskin, uit de startblokken knalt met zijn hak ‘n’ zaag grind. Hoewel het geluid, met name verderop in de tent, te wensen over kan Gorerotted, niet gehinderd door het recente vertrek van gitarist Matt Hoban, wel de eerste moshpit van de dag op zijn naam kan schrijven.


Lytse Pier, 15:00 – 15:45 uur. De mannen van The Monolith Deathcult verschijnen vandaag, gestoken in legerbroeken, kisten en lange zwarte leren jassen, lekker militant ten tonele. Niet zo lang geleden uitgebreid met een toetsenist put de Nile van de Lage Landen zo’n drie kwartier uit zijn twee verschenen full-lengths en maakt tevens van de gelegenheid gebruik een voorproefje te geven van het op handen zijnde nieuwe ‘Triumvirate’. Uitgezonderd van de druk grimassende zanger/bassist Robin Kok vertolkt de band zijn zware death metal op geheel stoïcijnse wijze. Dit geldt echter ook voor het aanwezige publiek dat de gehele set onbewogen gadeslaat.



Deade Pier, 15:15 - 16:00 uur. Je kan niet zeggen dat Vader vandaag zijn dag niet heeft, want zo vaak komt het niet voor dat de Poolse death metallers op een podium van dit formaat staan. Toch komt de band vandaag niet goed uit de verf. Of het nou ligt aan het beroerde, deels wegwaaiende geluid, of de nog tamme houding van het publiek, maar de van thrash omgeven death metal komt vandaag niet geheel tot bloei. Peter en consorten hebben echter wel voor hetere vuren gestaan en werken onvermurwbaar en vol overgave hun set af.



Grutte Pier, 16:00 – 16:45 uur. In 2002 stond Autumn ook al op Wâldrock. Toen om de release van debuut ‘When Lust Evokes The Curse’, dat op diezelfde (zater)dag verscheen, luister bij te zetten. Anno 2007 heeft de not-so-gothic metalband opnieuw een album te promoten, nummer drie inmiddels, en heeft de weg richting Bergum weten te vinden. Gaandeweg tijdens het optreden wordt duidelijk dat niet de Osdorp Posse maar Autumn de spreekwoordelijke vreemde eend in de bijt van deze editie is. De tot op het bot gestylede dame en heren lijken zo weggelopen te zijn uit een folder van H & M en voorziet muzikaal in gladgestreken poppy gothic metalnummers. De band mag dan maar liefst vijf mannelijke leden tellen, kloten schitteren door afwezigheid. (GZ)


Lytse Pier, 16:30 – 17:15 uur. Zegt iemand de naam B-Thong nog iets? Of Transport League? Nadat de verbindende factor tussen deze namen, vocalist Tony Jelencovich, werkloos werd en nog een blauwe maandag bij Mnemic rondhing, richtte hij M.A.N. op. Deze band speelt een partij metal die behoorlijk doet denken aan de eerdere bands van meneer Jelencovich, met name aan Transport League. Echt vernieuwend is het niet, maar met de actieve presentatie van de frontman, de paar noten van Pantera's ‘Walk’ en de bescheiden Transport League-hit ‘Psycho Connected’ weet men het weinige publiek aardig in beweging te krijgen.


Deade Pier, 16:45 – 17:45 uur. Obituary mag dan niet meer de status hebben die ze ten tijde van klassiekers als 'Slowly We Rot’ en ‘Cause of Death’ genoten, anno 2007 komen er nog heel wat mensen kijken naar deze death metalpioniers uit Florida. En niet onterecht, zo blijkt, want Obituary weet nog steeds te overtuigen met hun lompe, groezelig klinkende death metal. Er wordt druk met lange haren gewapperd en de band, recent uitgebreid met de bij Deicide vertrokken meestergitarist Ralph Santolla, mag rekenen op een enthousiaste reactie van het publiek. Vet optreden! (WB)


Grutte Pier, 17:45 –18:45 uur. Voor vaste bezoekers van Wâldrock is het een bekend fenomeen: de lokale godvrezenden die zich traditiegetrouw bij aanvang én gedurende het festival ophouden aan de Zomerweg en door middel van flyers vol bijbelteksten de bezoekers proberen te waarschuwen voor het weekendje duivelsverering dat voor de deur staat. Dat deze boodschap ook dit jaar tegen dovemansoren is gericht, blijkt wel uit de grote belangstelling die Celtic Frost ten deel valt.


De grimmig beschilderde heerschappen openen met een loodzware uitvoering van ‘Procreation Of The Wicked’ en zetten daarmee de toon voor een onheilspellend uurtje. Wat volgt is een donkere maar plechtige set, waarin zowel ruimte is voor klassiekers als ‘Into The Crypts Of Ray’ en ‘Circle Of The Tyrants’ als werk van de vorig jaar verschenen comebackplaat ‘Monotheist’.


Lytse Pier, 18:00 – 18:45 uur. De uit nood geboren beslissing van de Wâldrock-organisatie zich dit jaar niet te focussen op de grote namen, maar op de subtop van het metalgenre heeft geresulteerd in een programma met het grootste aantal extreme metalbands ooit. Zo kan het gebeuren dat er tegelijkertijd zelfs twee becorpsepainte bands aan het spelen zijn.


Want terwijl Celtic Frost op het hoofdpodium staat, is de black metalband Marduk aan zet in de Lytse Pier. De beschilderende Zweden laten zich niet uit het veld slaan door de enigszins magere opkomst, te wijten aan de modderige toestanden in de tent, en zet zijn beste blackmetalbeen voor. (GZ)


Deade Pier, 18:45 – 19:45 uur. Toen de Amerikanen van W.A.S.P. op het laatste moment afzegden, waren onze sympathieke oosterburen van Destruction maar al te zeer bereid om de vrijgekomen plaats op te vullen. Al lijkt een groot deel van het publiek daar allesbehalve moeite mee te hebben. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik mijzelf tot dezelfde categorie reken.



Destruction heeft er vandaag zin in en hun oldschool thrash gaat er bij menigeen in als benzine in een Hummer. Optisch valt er daarentegen door een nogal statische podiumpresentatie, weinig te beleven. Wat overblijft is vette kwaliteitsthrash op hoog volume, wat nog eens onderstreept wordt door een opgeblazen basversterker. Het geldt voor meer bands deze dag: de oudjes doen het nog best. (WB)


Lytse Pier, 19:30 – 20:30 uur. Hardcoregigant Terror, de een na laatste band die aantreedt in de Lytse Pier, is goed op dreef vandaag en ramt in een klein uur een mix oud en nieuwer werk de tent in. Al duurt het even voor de eerste tracks van het droomdebuut ‘Lowest Of The Low’ voorbij komen. Frontman Scott Vogel trekt, in z’n vertrouwde ADHD-doen, alle registers open en probeert zoals gewoonlijk zoveel mogelijk publiek te mobiliseren. En de aanhouder wint, want na een paar snoeiharde nummers slaat de vlam in de pan en begint het steeds drukker te worden voor het podium. De enige juiste beloning voor een ongemeen intens optreden. (GZ)



Grutte Pier, 19:45 – 20:45 uur. Als er één band is waar ik deze dag naar uitkeek, is ‘t wel Meshuggah. Gezien het publiek dat zich in grote getale verzameld heeft in de grote tent, ben ik niet de enige. Hard, meedogenloos en strakker dan de outfits van Manowar blaast Meshuggah iedereen van zijn of haar bemodderde sokken. In het begin van de set heeft de band te kampen met een slecht geluid, met een brij van geluid tot gevolg, waarin vooral heel veel hoge tonen in te ontwaren zijn.


Gelukkig wordt dit bijtijds verholpen, zodat het publiek zich de rest van de show ongestoord kan vergapen aan de genialiteit van deze band. Hoewel het latere werk live absoluut niet misstaat, kunnen klassiekers van ‘Destroy Erase Improve’, zoals ‘Suffer In Truth’ en de afsluiter ‘Future Breed Machine’ duidelijk op de meeste enthousiaste reacties rekenen. In ieder geval heeft de band met dit optreden een van de hoogtepunten van de dag te pakken.


Deade Pier, 20:45 uur – 21:45 uur. Als Destruction eerder vandaag al niet overtuigend demonstreerde dat oldschool thrash metal nog springlevend is, dan doet het optreden van Testament dat alsnog. De vaandeldragers van het Bay Area-geluid kunnen bogen op een prima geluid en een enthousiast publiek. Hetgeen de mannen zichtbaar tevreden stemt.



Voor de fans is het optreden een feest der herkenning, want deze (en de overige Wâldrockers) worden getrakteerd op een louter best off set. Hits als ‘Trial By Fire’, ‘Into the Pit’ en ‘Disciples Of The Watch’ doen het goed bij het overwegend wat oudere publiek, maar met ‘D.N.R.’ en ‘Three Days in Darkness’ van het album ‘The Gathering’ is ook hun recentere (en wat mij betreft beste) werk vertegenwoordigd. (WB)


Lytse Pier, 21:15 – 22:15 uur. Toen de Osdorp Posse en de Zaanse metalband Nembrionic in 1996 de krachten bundelden voor een optreden op Dynamo Open Air, stond de crossover van metal en hiphop nog in de kinderschoenen. Ruim tien jaar later is het huwelijk tussen riffs en raps volledig ingeburgerd, maar nog altijd even effectief. Ook vandaag in Bergum. De OP en de samba metallers van Laberinto, headliners van de Lytse Pier, vullen elkaar perfect aan en zetten samen een ontzettend swingende set neer. Na kortstondig wenkbrauwgefrons komen voorin de tent de drassige voetjes dan ook van de vloer. (GZ)


Grutte Pier, 21:30 – 22:30 uur. Het feit dat Wâldrock dit jaar drie podia telt, heeft als belangrijk nadeel dat het vrijwel onmogelijk is om alle bands te kunnen zien. Zodoende pikt ondergetekende slechts een staartje van de show van Moonspell mee. Echter wel een zeer aangenaam staartje. De band staat bijzonder goed te spelen, kent een prima geluid en een indrukwekkende lichtshow. De volgepakte tent eet dan ook uit hun hand, totdat de Portugezen na de laatste klanken van afsluiter ‘Alma Mater’ onder luid gejuich de coulissen opzoeken. (WB)


Deade Pier, 22:15 – 23:15 uur. De wervelende show die het zevenkoppige Dropkick Murphys het publiek voorschotelt, verklaart waarom de mannen uit Massachusetts vandaag zo hoog op het programma staan. Deze band blijkt de gedroomde afsluiter van de Deade Pier en maakt zijn reputatie van feestband bij uitstek meer dan waar.


De aanstekelijke en opzwepende mix van straatpunk en Ierse folk wordt ijzersterk neergezet en kan terecht op veel bijval rekenen van het publiek, dat en masse staat te hossen. Niet alleen vooraan is het een drukte van belang, ook verderop op de weide maakt het publiek er een gezellig feestje van. Een feestje dat met de afsluitende Dubliners-cover ‘The Wild Rover' helemaal compleet is. Wel even wat anders dat de onverschillige publieksreactie die headliners Motörhead en Cradle Of Filth tijdens eerdere edities ten deel viel.

Grutte Pier, 23:15 – 00:30 uur. De daadwerkelijke headliner van deze twintigste Wâldrock is echter Within Temptation met wie het sinds het enorme succes van het album ‘Mother Earth’ (met dank aan de radiohit ‘Ice Queen’) enkel bergopwaarts gaat. En buiten onze landsgrenzen is de status van de band zelfs nóg groter.



De sprookjesmetalformatie laat het dan ook breed hangen en pakt qua decor nóg grootser uit dan in 2004, toen zij ook van de partij waren. Verder doen Den Adel en co precies wat van ze wordt verwacht en storten met veel gevoel voor theater de ene na de andere hit uit over de volgepakte tent. (GZ)

(GZ) Gerco Zwiers, (WB) Wolter Bosch, Foto's: Blackfuel