Met de wijze waarop Akercocke op ‘Goat Of Mendes’ en 'Choronzon’ death en black metal en dreigende, onheilspellende klanken en zwaarmoedige vocalen liet samensmelten kon dit Britse collectief veel lof oogsten en wist de band zowel publiek als pers voor zich te winnen. Op het nieuwbakken ‘Words That Go Unspoken, Deeds That Go Undone’ is het plan van aanpak onveranderd met het verschil dat alles dit keer net wat knapper muzikaal is vormgegeven. Resultaat: wederom een beresterk epos.



Aan drummer David Gray de vraag hoe hij aankijkt tegen hun laatste wapenfeit.

“Het uiteindelijke album is enigszins anders dan hetgeen ik oorspronkelijk in mijn hoofd had. Ik kan dat lastig onder woorden brengen. Niet dat ik 'Words That Go Unspoken...' minder vind dan mijn vooropgezette idee erover, want ik ben juist enorm tevreden over het eindresultaat. De plaat klinkt erg ‘live’ en ademt een ‘four blokes in a room playing’ sfeer. Niet in de laatste plaats dankzij de fantastische mix van Neil Kernon.”

“De opnames hadden plaats in onze eigen Goat Of Mendes Studio in Londen, onder leiding van Matti Wilcock (gitarist) en Jason Mendonca. Daarna zijn de opnames gemixt door Neil Kernon in de Raxtrax Studios te Chicago. Vervolgens is de plaat door een van zijn contacten gemasterd.”

Naar mijn mening ligt dit album geheel in het verlengde van de vorige langspeler ‘Choronzon’ en hebben jullie je op dit album voornamelijk geconcentreerd op het perfectioneren van het bandgeluid. Mee eens?

“Het is voor mij, zeker zo kort na de release, onmogelijk om een objectieve analyse te kunnen maken. Wij concentreren ons enkel op het schrijven en spelen van de muziek waar wij van houden en dergelijke analyses laat ik graag aan anderen over. Al is het altijd interessant om te horen hoe anderen naar onze muziek kijken. Wij zijn altijd tevreden geweest met ons bandgeluid en hoe dat met elk album geëvolueerd is. Elk album is een momentopname van een bepaalde fase in mijn leven, vastgelegd op plaat.”


“Dat is ook het mooie van artiest zijn: dat je de mogelijkheid krijgt zulke momenten keer op keer te kunnen vereeuwigen. Terugkijkend op eerder werk kom ik zo nu en dan minpuntjes tegen die me eerst niet opvielen, maar over het algemeen sta ik nog steeds volledig achter iedere keuze die we als band gemaakt hebben. De huidige sound weerspiegelt alles waar Akercocke anno 2005 voor staat.”

Words That Go Unspoken, Deeds That Go Undone.

“De albumtitel slaat op die dingen die we eigenlijk het liefst zouden doen, maar waar we toch maar vanaf zien. Mensen zijn voortdurend bezig met het onderdrukken van hun natuurlijke instincten. Vaak omdat schuldgevoelens ze ervan weerhouden eraan toe te geven. Of uit angst dat zoiets hun veilige leventje overhoop gooit. Het Patrick Bateman-syndroom (Patrick Bateman is de hoofdpersoon in het boek/film ‘American Psycho’, red.). Is het verstandig om je baas overhoop te schieten, of zijn vrouw te neuken? Waarschijnlijk niet, maar dat weerhoudt je er nog niet van erover te fantaseren.”

De Britse heren stonden erom bekend altijd op te treden in driedelige maatpakken, maar daar zijn ze recent van afgestapt. Voornamelijk vanwege praktische redenen.

“Het was altijd een heel gedoe, er komen namelijk een hoop praktische problemen kijken bij die manier van optreden. Die pakken moeten regelmatig gewassen en gestreken worden en tijdens langdurige tours is dat een welhaast onmogelijke opgave. Dat is de reden dat we nu meer casual gekleed gaan tijdens optredens, casual yet smart. Maar voor fotoshoots en dergelijke halen we onze kostuums altijd graag weer uit de kast. Het is namelijk een mooie manier om ons als band te kunnen onderscheiden.”


In een interview dat ik eind 2003 had met zanger en gitarist Jason Mendonca vertelde hij me dat die deftige maatpakken de discipline van de band symboliseren, maar is het eigenlijk niet gewoon een imagekwestie?

“Beide. Voor sommigen is dat image onlosmakelijk aan ons verbonden, terwijl het anderen, bijvoorbeeld mensen die ons nog nooit live hebben gezien, wellicht totaal niets zegt. Zoals ik al zei is het een handige manier om ons visueel van andere bands te onderscheiden. Maar in het totaalplaatje heeft het weinig tot geen betekenis. Who cares what we wear? We zijn geen modellen, we zijn een heavy metalband.”

In datzelfde interview was Jason erg te spreken over de destijds net aangegane samenwerking met Earache. Dat geldt, nu twee later, zeker niet voor David.

“Twee jaar geleden zou ik waarschijnlijk hetzelfde hebben gezegd, maar intussen denk ik daar toch enigszins anders over. Ik kan natuurlijk enkel voor mezelf spreken, maar van mijn aanvankelijke enthousiasme is zo langzamerhand bar weinig meer over. Laten we het erop houden dat de dingen niet zijn gelopen als ik gehoopt had.”

Gaan jullie ter ondersteuning van de nieuwe plaat nog uitgebreid touren?

“Toen de plaat in oktober is verschenen, hebben we hier in Engeland getourd. Daarna hebben we samen met Mortician Europa aangedaan voor een tour. We overwegen nog om, zodra de plaat in de VS is uitgebracht, daar een tour op te zetten. (De releasedatum voor de VS is 6 februari, red.). Of dat er echter ook van gaat komen is nog allesbehalve zeker. We zullen dus wel zien.”

Gerco Zwiers

Website Akercocke

Recensie 'Words That Go Unspoken, Deeds That Go Undone'





Recensie 'Choronzon'


Interview Akercocke (augustus 2003)