Het is afzien voor Jussi Westerlund, trommelaar van het Finse Breamgod. Terwijl de beste man op de bewuste zondagavond zijn handen al vol heeft aan de hevige naweeën van een met alcohol doordrenkt weekend, moet er ook nog een interview gedaan worden. Tja, kan ik het helpen dat ik hun recent verschenen debuut, vol gespierde moshcore op z’n Hatebreeds, een goede aanleiding vond voor een vraaggesprekje.



Meer dood dan levend werkt Jussi zich met pijn en moeite door een half uurtje Blackfuel. Allereerst mag hij uitleggen waar de naam Breamgod (‘bream’ is Engels voor ‘brasem’) vandaan komt.

“Toen de band, enige tijd na oprichting, steeds vastere vormen begon aan te nemen, vonden we dat het tijd werd voor een bandnaam. Maar het vinden van een geschikte bandnaam bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Ook na lang prakkiseren wist geen van ons met iets bruikbaars op de proppen te komen. Bij wijze van grap hebben we de band toen tot Breamgod gedoopt, vernoemd naar een vrij komisch gedichtje waar een vriend van ons een paar jaar terug eens mee aan kwam zetten.”

“Toen de eerste optredens zich aandienden hadden we nog steeds geen geschikte naam, zodat we bij gebrek aan beter toch maar de naam Breamgod in gebruik hebben genomen. Als noodoplossing, zeg maar. Na een flink aantal optredens begonnen we hier in Finland echter langzaamaan steeds meer naamsbekendheid te krijgen en vonden we het eigenlijk te laat om nog van naam te wisselen. Sindsdien zitten we er dus aan vast. Maar ach, het is maar een naam.”


Over naar het zelfgetitelde album waarmee de Finnen onlangs op geslaagde wijze hun debuut maakten.

“Omdat wij alle vijf fulltime werken, hebben we de plaat opgenomen in de avonduren. Daardoor hebben de opnames ons behoorlijk veel tijd gekost. Voor de productie en het mixen hebben we de hulp ingeroepen van Jori Haukio, gitarist van Mors Principium Est en al jaren een goede vriend ons. Hij zit op het conservatorium, waar hij een opleiding tot geluidstechnicus volgt en was dus geknipt voor die job.”

“De samenwerking verliep dan ook gesmeerd. We bleken elkaar feilloos aan te voelen en hadden dikwijls aan een half woord genoeg. Eerst hebben we in onze eigen oefenruimte de drumpartijen opgenomen. Vervolgens hebben we de rest van de plaat opgenomen bij de ouders van Jori thuis, alwaar Jori met wat apparatuur een soort van studiootje in elkaar had geflanst.”

Breamgods huisstijl vertoont parallellen met bands als Born From Pain en Hatebreed. Mee eens?

“Toen Born From Pain een paar jaar geleden Finland aandeed voor een aantal optredens verzorgde Carpe Diem, mijn vorige band, hun voorprogramma. Hoewel zij niet direct van invloed zijn geweest op onze sound, kan ik niet ontkennen dat er de nodige overeenkomsten zijn. Welke bands wél van invloed waren? Ondermeer All Out War, Kickback, het oude werk van Hatebreed inderdaad en veel 80’s thrash metal. Zelf luister ik naar enorm uiteenlopende soorten muziek. Van hip hop tot de meest obscure black metal en heel veel ertussen.”


Terwijl metal mateloos populair is in Finland, zijn hardcorefans er dun gezaaid. Breamgod, inmiddels zo’n negen jaar actief en daarmee een van de langstlopende Finse hardcorebands, kan daar over meepraten.

“Meer dan twintig procent van alle verkochte albums in Finland zijn metalalbums. Metal is huge hier. Daarbij vergeleken stelt onze hardcorescene maar bar weinig voor. Waar dat aan ligt? Tja, een van de redenen is volgens mij het feit dat de meeste internationale hardcorebands Finland links laten liggen als het op touren aankomt. De combinatie van een kleine hardcore-aanhang en Finlands ongelukkige geografische ligging zorgt ervoor dat de meeste door Europa tourende bands weinig trek hebben om voor een paar optredens dat hele eind naar Finland af te reizen.”

“De laatste tijd zie ik de aandacht voor hardcore wel toenemen. Het aantal hardcorebands groeit gestaag en er wordt weer moeite gedaan om buitenlandse bands te boeken. Dit lijkt z’n vruchten af te werpen, want in vrij korte tijd heb ik hier zowel Ignite als Dropkick Murphys zien optreden.”


Waarom hebben jullie eigenlijk geen officiële website? Het lijkt me dat een band als Breamgod voor promotie grotendeels is aangewezen op het internet.

“In het verleden hebben we wel een website gehad, maar die was zó crappy dat we ‘m maar van het net hebben gehaald. Er zijn op dit moment plannen voor een eigen website, maar daar hebben we weinig haast mee. Wat promotie betreft moeten we het inderdaad vooral hebben van het internet. Eigenlijk zouden we daar dan ook meer tijd en energie in moeten steken, Maar als het op internet aankomt zijn wij helaas niet bijster fanatiek.”

Staan er ter promotie van de nieuwe plaat nog optredens buiten de eigen landsgrenzen op de planning?

“Vooralsnog niet. Afgezien van een handvol shows in Zweden hebben we überhaupt nog nooit buiten Finland opgetreden. De ambitie is er wel, maar zulke dingen zijn vaak moeilijk te combineren met een fulltime baan. Kijk, persoonlijk zou ik het liefst mijn baan opzeggen en met muziek mijn geld verdienen. Maar met het soort muziek dat wij maken, zie ik dat niet snel gebeuren.”

Gerco Zwiers

Myspace.com/breamgod

Recensie 'Breamgod'



MP3 'No Second Chances'