“Velen dachten dat we niet eens meer bestonden”, aldus Ancient Rites-opperhoofd van het eerste uur, Gunther Theys. Ja, dat krijg je ervan als je in de razendsnelle muziekbizniz van tegenwoordig ruim vijf jaar bijna niets (in 2003 verscheen nog de live-CD/DVD ‘And The Hordes Stood As One’) van je laat horen. Ancient Rites heeft de jaren die volgden op de voorlaatste langspeler ‘Dim Carcosa’ echter gebruikt om orde op zaken te stellen en om in alle rust te werken aan een nieuwe plaat.



Waarom namelijk over één nacht ijs gaan als je, vrij van deadlinestress, een juweel van een album als ‘Rvbicon’ kan construeren? Op langspeler nummer vijf is de grimmige black metal uit de begindagen nog altijd het uitgangspunt, al wordt deze inmiddels (door een zevenkoppig Ancient Rites) wel aanmerkelijk symfonischer en epischer ingekleurd. Maar wat vindt de meester er zelf van? Desgevraagd onderwerpt Gunther het nieuwste werkstuk aan een korte analyse.

“Dit is ons best ontvangen album tot nu toe. Eén van de pluspunten dit keer is volgens mij dat ‘Rubicon’ een meer gelaagde en complexere schijf is geworden, maar ondanks deze muzikale evolutie toch nog steeds typisch als Ancient Rites klinkt. Het album groeit na meerdere luisterbeurten. Wat mij persoonlijk bevalt, is dat het album agressiever klinkt, maar tegelijkertijd ook melodieuzer.”

“Ook is het orkestrale aspect toegenomen. Terwijl we in het verleden trachtten de geschiedenis te doen herleven in onze in- en outro’s, zijn deze klassieke elementen op ‘Rubicon’ gedurende de gehele song aanwezig, wat de luisteraar nog meer in staat stelt om in zijn gedachten door de tijd te reizen. Op ‘Rubicon’ zijn alle ingrediënten die altijd al aanwezig waren bij Ancient Rites nadrukkelijker aanwezig en meer uitvergroot.”

Was de betrekkelijk lange periode van vijf jaar tussen ‘Rubicon’ en het voorlaatste ‘Dim Carcosa’ een bewuste keuze of het gevolg van een onvoorziene samenloop van omstandigheden?

“Een combinatie van beide eigenlijk. We hadden te kampen met bezettingswijzigingen en veranderden van label (van Karmageddon Media (voorheen Hammerheart) naar Season Of Mist, red.). Zulke zaken kosten tijd. Velen dachten dat we niet eens meer bestonden, maar niets is minder waar. Het heeft geen zin om aan de tijdsdruk toe te geven, om vervolgens snel een matig album in elkaar te knutselen. Zeker na een line-upwissel kan dat fataal zijn. Je moet als band verwachtingen inlossen en dan kun je maar beter goed voorbereid zijn.”


Evenals op voorgaande Ancient Rites-platen zijn jouw teksten in de meeste gevallen gebaseerd op gebeurtenissen uit onze geschiedenis. Door welke thema’s heb je je voor het schrijven van de teksten op ‘Rvbicon’ laten inspireren?

“Allereerst de titeltrack. Je spreekt het uit als ‘Rubicon’. De titel heeft een dubbele betekenis; een historische en een filosofische. Vanuit historisch oogpunt is het een verwijzing naar Julius Caesar die de Rubicon (een rivier in Noord-Italië, red.) overstak, daardoor de wetten van Rome trotseerde en in ongenade viel, maar uiteindelijk toch de overwinning behaalde. Rubicon staat ook voor het bereiken van een ‘point of no return’, wanneer het er in het leven op aan komt. De filosofische betekenis die wij de titel toedichten is dat ieder van ons in moeilijke tijden de kracht moet weten te vinden om zijn eigen Rubicon over te steken, ongeacht de omstandigheden.”

“‘Mithras’ gaat over de Mithrascultus die (omstreeks het jaar 100, red.) in onze contreien is verspreid door reizende handelaars en de Romeinse Legioenen. Een godsdienst die rivaliseerde met het toen opkomende christendom. Het nummer heeft niet alleen een geschiedkundige en religieuze betekenis, maar is ook een ode aan de Romeinse Soldatenziel.”

“’Thermopylae’ gaat over hoe je een strijd kunt verliezen, maar toch als morele overwinnaar uit een conflict kunt komen. Een handjevol Spartanen en wat bondgenoten wisten dagenlang een enorm invasieleger tegen te houden, zodat het vaderland de tijd had om militair verzet te organiseren, dat op zijn beurt heel Europa redde van inlijving in het Perzische rijk.”

“‘Invictus’ is een gedicht van Ernest Henley (een Britse dichter (1849–1903), red.). Een ode aan ‘willpower’ en een tekst waar ik mij erg in kan vinden.

‘Ypres’: een gedenksteen voor de gevallenen uit de Eerste Wereldoorlog, van welke zijde dan ook. De tekst ontstond toen ik op een nieuwjaarsnacht in de Vlaamse Westhoek verbleef in de nabijheid van loopgraven en vergeten graven.”

“In ’Galilean’ benadruk ik mijn achterdocht jegens profeten en heilige geschriften, die uiteindelijk gewoon door mensenhanden zijn geschreven. Terwijl ‘Mithras’ een eerbetoon is aan de Romeinse Legioenen, toon ik in ‘Cheruscan’ mijn respect voor hun Germaanse tegenstanders die het Romeinse rijk een zware slag toebrachten en in het Teutoberger Woud hele legioenen vernietigden. ‘Brabantia’ is een hulde aan Hertog Jan van Brabant, inclusief uittreksels uit authentieke middeleeuwse aan hem opgedragen heldendichten.”


After Dark, Warmaster, Mascot, Fallen Angel, Molon Lave, Hammerheart en nu Season Of Mist; het aantal labels waar Ancient Rites in de loop der jaren mee samenwerkte is al niet meer op één hand te tellen. Erg honkvast lijkt Ancient Rites niet te zijn. Hoe is dat zo gekomen?

“Omstandigheden. Fallen Angel telt niet echt mee. Dat was een labeltje dat we zelf gestart hadden, omdat op dat moment niemand in de band geloofde. After Dark richtte zichzelf spoedig te gronde door iedereen op te lichten. Hammerheart kocht ons over van Mascot dat zich op dat moment had gespecialiseerd in een andere stijl dan de onze. Hammerheart was sterk bezig gedurende een periode, maar toen Hammerheart Karmageddon Media werd bleek de platenfirma niet langer gezond. Inmiddels bestaat het niet eens meer. We hebben nooit veel geluk gehad met labels.”

Hoe is Ancient Rites bij Season Of Mist terechtgekomen?

De onderhandelingen met het label zijn gevoerd door ons voormalige management. Toen Ancient Rites klaar was om de studio in te gaan (voor de opnames van ‘Rvbicon’) hadden we onmiddellijk een contract. Season of Mist beschikt over diverse promotiedepartementen die verschillende werelddelen behelzen. De distributie is bovendien erg goed, wat erg belangrijk is. Ik herinner mij nog dat we ten tijde van ‘After Dark’ uitgebreid tourden, maar dat de cd nergens te verkrijgen was. Toen jaren later ‘Fatherland’ Album van de Maand werd in het Engelse Terrorizer was dat album in Engeland niet eens verkrijgbaar. Dat schiet niet op, natuurlijk. Deze keer lijken de zaken beter te verlopen. Dat mag ook wel na bijna twintig jaar struggle.”

Zoals op de nieuwe promofoto’s te zien is heb jij je lange blonde manen ingeruild voor een eenvoudig te onderhouden kale bovenplaat. Heb je al spijt, of ben je juist blij eindelijk van dat onhygiënische, onpraktische en bovendien volkomen a-modieuze kapsel verlost te zijn?

“Op tour was het inderdaad erg onpraktisch en onhygiënisch. Waar ik echt van baalde als ik op dag vijf weer eens tot de conclusie kwam dat de club geen douche had en ik aan moest modderen in vuile wasbakken. Of ik had knopen van jewelste van het headbangen en moest de shampoo uitspoelen met ijskoud water in een pand in Polen dat zo'n beetje op instorten stond. Constant met een natte, half uitgespoelde kop met haar vol knopen rondlopen en dan verkouden worden. Waar de vocalen weer onder leden.”

“Dat het a-modieus was kon me niets schelen. Maar erbij lopen als een hippie of een rastafari zag ik met het oog op drugsdealers ook weer niet zitten. Nu denkt men hopelijk: ‘wat een onsympathieke kaalkop, die zit vast bij het leger en is anti-drugs. Die laten we dus maar met rust'. Een handig pluspunt dus. Ik had dit handige kapsel ook toen ik bij de Para Commando’s diende. Ik had trouwens niemand gewaarschuwd voordat ik naar de kapper ging. Heel wat vrienden wandelden voorbij zonder mij te herkennen. Nee, nog geen spijt gehad. Maar ook geen spijt dat ik jaren lang haar heb gehad.”


In de loop der jaren is Ancient Rites van een driemansformatie uitgegroeid tot een zeven personen tellende band. Blijft het hierbij of bestaat er de kans dat Ancient Rites tegen de tijd dat jullie volgende album verschijnt een elftal is?

“Haha, alles is mogelijk bij Ancient Rites. Wie weet klinkt het volgende album volledig klassiek of juist totaal rauw en ongepolijst en zijn we weer een trio, om zodoende weer met een progressief album op de proppen te komen. In principe zijn we tot alles in staat.”

Wat voor gevoelens overheersen wanneer je terugkijkt op de bijna twee decennia omvattende bandhistorie van Ancient Rites?

“Een besef dat in de muziekindustrie alles om geld draait en een fikse dosis geluk. Beiden hebben we nooit gehad, maar toch ben ik een erg tevreden mens. Omdat alles wat we hebben bereikt, verkregen is door inzet en hard werken. Wars van alle trends wisten we een bescheiden naam op te bouwen. Het voordeel is dat onze trage, eigenzinnige groei ons veel vrijheid heeft bezorgd én een trouwe aanhang die zich niet laat leiden door mediahypes. Met elke schijf blijkt de aanhang nog steeds te groeien en de reacties worden steeds positiever. En dat mag toch een klein wonder heten.”

“Vele bands die op trends inspelen en gepushed worden, schieten als sterren omhoog om even snel weer vergeten te worden wanneer de hype is overgewaaid. Bands die alles in de schoot geworpen krijgen, hebben geen strijdlust. Als een rijkeluisjochie dat ‘t niet eens waardeert wanneer zijn rijke ouders hem een tweede BMW cadeau doen. Dan verkies ik onze aanpak: moeizaam, maar na achttien jaar nog steeds overeind. En weet je, zelfs als geen hond onze muziek nog zou horen, zou dat mijn enthousiasme niet temperen. Ancient Rites zal altijd zijn ding blijven doen, wat er ook gebeurt.”

Gerco Zwiers

Website Ancient Rites

Recensie 'Rvbicon'