De Canadees Jeff Waters is al een kleine twintig jaar de drijvende kracht achter zijn eigen thrashschip Annihilator. En terwijl bij menig muzikant na twee decennia nog maar bar weinig fanatisme te bespeuren valt, lijkt het enthousiasme van de heer Waters met het klimmen van de jaren enkel toe te nemen. Bombardeer Annihilator tot het gespreksonderwerp en de praatgrage snarenplukker lult je gegarandeerd een klein uur de oren van je kop.



Later deze maand ziet 'Schizo Deluxe', het alweer elfde studioalbum van Annihilator, het levenslicht. Voor Waters een uitgelezen kans weer eens een boom op te zetten over zijn favoriete gespreksonderwerp. Met 'Schizo Deluxe' ben je aangekomen bij langspeler nummer elf. Hoe spannend en bijzonder is het uitbrengen van een studioalbum inmiddels nog?

"Eigenlijk is het dat voor mij altijd wel gebleven. Behalve in de periode halverwege de jaren negentig. Ten tijde van 'King Of The Kill' ('94) was er nog geen vuiltje aan de lucht, maar de daaropvolgende albums kwamen in een enorm depressieve, zwarte periode tot stand. Voor mij, maar zeker ook voor metal in het algemeen. Opeens was metal volledig uit de gratie, zeker hier in Canada en Noord-Amerika. Maar afgezien van die periode voel ik nog steeds dezelfde spanning als er weer een releasedatum aan zit te komen."

'All For You' Vs. 'Schizo Deluxe'

"De reacties op 'Schizo Deluxe' in de VS verschillen als dag en nacht van de respons op mijn vorige album 'All For You'. Die plaat heeft vooral een hoop verwarring gezaaid. In recensies vroeg men zich openlijk af waar ik in hemelsnaam met mijn songwriting naar toe wilde. Nu snap ik die kritiek volkomen. Ik schreef dat album in een ontzettend chaotische periode in mijn leven en dat heeft zijn weerslag gehad op dat album."

"Ik heb weliswaar altijd diverse muziek geschreven, maar op 'All For You' ben ik daar wat te ver in doorgeschoten. Bovendien was niet iedereen even te spreken over zanger Dave Padden, die op die plaat zijn entree maakte. Ook daar kan ik inkomen. Dave was volslagen onervaren toen hij bij Annihilator aan boord stapte. Oorspronkelijk was hij geen zanger, maar een gitarist. En ondertussen kwam ik maar met de meest uiteenlopende nummers aanzetten, die allemaal weer om een ander stemgebruik vroegen."


"Dave kon zingen, maar dat was het dan ook. Als zanger van een metalband is dat alleen niet genoeg. Je moet ook een hoop bravoure hebben en een soort charisma uitstralen. Na de eerste serie optredens waren de kritieken her en der dan ook niet mals. Er werd geroepen dat hij te onzeker en nerveus overkwam en tekort schoot als frontman."

"Die kritiek ging hem natuurlijk niet in de kouwe kleren zitten. Maar in plaats van er de brui aan te geven of zich gedesillusioneerd op drank of drugs te storten, heeft hij er alles aan gedaan om te groeien in zijn rol. Na elk optreden kwam hij naar me toe en vroeg me wat ik ervan vond en aan welke dingen hij naar mijn mening nog moest schaven."

Was hij niet gewoon bang dat jij hem zou ontslaan als hij geen vooruitgang zou boeken? Je hebt in de loop der jaren natuurlijk al de nodige zangers versleten.

"Nee, het waren vooral twijfels over zijn eigen rol als frontman. Zoals de spanning en de zenuwen die komen kijken bij optreden voor 15.000 mensen. Moet je je voorstellen, Dave was vroeger een enorme Annihilator-fan en kwam als zestienjarige kijken naar optredens tijdens de 'Alice In Hell'-tour (begin '90). Het betekent dus echt veel voor hem om in deze band te spelen en hij is bereid daar keihard voor te knokken. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Dit keer begon hij als een volslagen ander mens aan de opnames. Terwijl hij ten tijde van 'All For You' nog bijna een kind was, nerveus, onervaren en definitely geen frontman, waande hij zich tijdens de opnames van 'Schizo Deluxe' een heuse rockster, weet je wel."


Hij is inderdaad een veelzijdige zanger met een erg wendbaar stemgeluid.

"Inderdaad. Daarom past hij ook prima bij deze band. De muziek van Annihilator zwenkt namelijk ook alle kanten op. Ik haal m'n invloeden zowel bij Slayer en Metallica als bij Priest en Maiden. En dat vraagt telkens weer om een andere benadering. En Dave has got it all. Meestal geef ik hem een ruwe opzet van de vocalen, waarna hij zijn ding mag doen. Maar dat was voor de opnames van dit album zelfs niet eens nodig. We voelden elkaar perfect aan. Zonder ook maar een woord te wisselen, wist hij keer op keer meteen wat ik bedoelde. Al zijn vocalen stonden overigens binnen een week op band, wat gerust een knappe prestatie mag worden genoemd."

Kan ik dus concluderen dat mijnheer Padden voorlopig nog niet bang hoeft te zijn dat hij zonder werk komt te zitten?

"Ik weet wel waar jij op uit bent, jij smerige rioolreporter, haha. Maar ik kan je verzekeren, als Dave dat wil, kan hij wat mij betreft nog jaren aanblijven. Maar ja, je hebt dat soort dingen simpelweg niet in de hand. Hij kan morgen onder een bus komen en weg is ie."

"En trouwens, alle muzikanten die zich met Annihilator inlaten weten precies hoe de zaken ervoor staan. Deze band is mijn soloproject, dat is van meet af aan zo geweest. Als ik een plaat op ga nemen, huur ik een drummer en een zanger en daarmee ga ik aan het werk. Als zo'n plaat eenmaal in kannen en kruiken is en in de winkel ligt, ga ik pas nadenken over een tour. Ik pak er dan een grote lijst met muzikanten bij die ik in m'n PC heb staan en ga mensen bellen met de vraag of ze zin hebben om op tour te gaan en wat geld te verdienen."

"Soms wordt zo'n samenwerking nadien voortgezet en soms ook niet. Dat kan allerlei redenen hebben, maar soms klikt het gewoon niet, wat het geval was bij Randy Black (drummer op verschillende albums tussen '89 en '02, red.) en Joe Comeau (zanger op 'Carnival Diablos' uit '01 en 'Waking The Fury' uit '02). Dat zijn de enige twee ex-leden waarmee ik niet meer 'on speaking terms' ben."

Laatstgenoemde baalde flink van z'n ontslag en was graag doorgegaan.

"Dat klinkt aandoenlijk, maar geeft geen erg correct beeld van hoe het gegaan is. Kijk, Joe is een fantastische zanger. Wat hij heeft neergezet op 'Carnival Diablos' is echt ongekend. Mede door zijn zang is dat een van m'n favoriete Annihilator-platen. Maar soms gebeuren er nou eenmaal dingen waar je samen niet uit komt, waarop je besluit de wegen te scheiden. Wat er precies is gebeurd? Op zijn verzoek heb ik hem destijds beloofd daarover mijn mond te houden, dus dat kan ik je niet vertellen. Al staat er begin volgend jaar iets te gebeuren waardoor waarschijnlijk wel duidelijk wordt waarom hij moest vertrekken."

Terug naar de nieuwe plaat. Waarom de titel 'Schizo Deluxe'?

"Eenieder die bekend is met het werk van Annihilator weet dat die Jeff Waters een behoorlijk geschifte gozer moet wezen, haha. Mijn muziek heeft verschillende gezichten en lijkt vaak wel over meerdere persoonlijkheden te beschikken. Schizofreen dus. Door de jaren heen is 'schizo' een beetje ons handelsmerk geworden. Bovendien wilde ik onze fans, die ook wel 'schizo's' genoemd worden, daarmee laten weten dat dit album 'schizo deluxe' is. Misschien niet de beste die ik ooit gemaakt heb, maar toch zeker pretty damn close."


Zoals we van jou gewend zijn, valt er ook op dit album kwalitatief weer bar weinig af te dingen, maar wat vertelt dit album dat je met je eerdere albums nog niet hebt verteld?

"Oef (gevolgd door een zeldzame bedenktijd van pakweg twee seconden). Overleven, kracht, snelheid en muzikaliteit, dat zijn de sleutelwoorden voor mij. Ook is 'Schizo Deluxe' een dikke middelvinger naar iedereen die me in het verleden, niet zelden moedwillig, gehinderd heeft en mijn carrière heeft geprobeerd te dwarsbomen. Fuck you, ik ben er nog steeds en jullie zijn nog niet van me af."

In een poging het MP3-rippen tegen te gaan, zit er halverwege elk nummer een onderbreking, waarna jouw stem de luisteraar vriendelijk bedankt voor zijn tijd. Is dat enkel beleid van broodheer AFM of ook een persoonlijk statement tegen downloaden?

"Beide. Neem nou 'All For You'. Drie fucking maanden voordat die plaat uit zou komen, kon je hem al downloaden op het internet. Man, je moest eens weten hoe razend ik was. En dat gaat dan niet alleen maar om geld. Je leeft naar een release toe en als ze dan… (met verheven stem) Ik wil het er niet eens verder over hebben, want het maakt me nog steeds kwaad. Ergens heeft iemand gelekt en ik was het zeker niet!"

Je bent dus bepaald geen voorstander van de hedendaagse downloadcultuur, merk ik.

"Ik ben geen pertinent tegenstander van downloaden, dat is het niet. Maar wel op de manier zoals het bij 'All For You' is gegaan. Kijk, met het uitbrengen van een album geef je het uit handen. Vervolgens mogen ze het wat mij betreft gerust op het net zetten, prima. Maar wel pas ná, of in ieder geval zeer kort voor de officiële releasedatum."

Volgend jaar kan de vlag uit bij Annihilator, want dan bestaat de band twintig jaar. Al die tijd heb jij van je muziek kunnen leven, zonder concessies of commercieel gunstige stijlswitches. Hoe heb je dat gedaan?

"Het is een kwestie van overleven en offers brengen. Al offer je soms de verkeerde dingen. Zo zijn er momenten geweest, dat ik mijn familie en mijn vaderschap verwaarloosde. Dat soort dingen vind ik verschrikkelijk, maar als je een droom en een visie hebt moet je uiteindelijk toch je hart volgen. En ik heb het allemaal meegemaakt, hoor. Ik ben staartarm geweest en heb hoge schulden gehad. Maar ook waren er tijden dat ik stinkend rijk was en drie dikke auto's en een luxe studio bezat. In feite heb ik alle highs en lows die de gemiddelde rockster doormaakt wel gekend."

En hoe zou je je huidige leefsituatie willen omschrijven?

"Momenteel gaat het uitstekend met me. Ik zit er nu precies tussenin. Als ik de rest van mijn leven kan leven zoals ik nu doe, ben ik de gelukkigste man op aarde."

Gerco Zwiers

Website Annihilator

Recensie 'Schizo Deluxe'