Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Live Verslagen: Grind Over Rotterdam VI, Baroeg Rotterdam 17/07/05
Gepost door Gerco Zwiers op zondag 21 augustus 2005, 14:43
Na een paar jaar van afwezigheid, heeft de Rotterdamse Baroeg, onder meer door Grind Over Rotterdam nieuw leven in te blazen, de draad weer opgepikt, en hoe! Met trekpleisters als Bile en Blood Duster op de bill weet de Rotterdamse metalbunker deze zondagmiddag een kleine driehonderd betalende bezoekers op de been te brengen en vanaf het moment dat de deuren open gaan is het dan ook al behoorlijk druk.

'Dankzij' een kliek nukkige death metalfans, een zooitje huppelgothickjes en wat 'evil' blekkies die zich niet willen mengen tussen het uit alle hoeken van het land toegstroomde grindpubliek, blijft de gezelligheid helaas uit.

Opener Rectal Smegma komt met zijn niet al te interessante muzikale compromis tussen Rompeprop en Impetigo en profileert zich als het prototype dertien-in-een-dozijn-bandje. Daar komt nog eens bij dat Yannic Ophorst z'n pitchshifter-borrel ook niet voor de volle honderd procent overtuigend klinkt. Gezegd moet worden dat de heren goed gevoel voor humor hebben en met veel enthousiasme op het podium staan. Gezien de (jonge) leeftijd van deze heren is er nog genoeg ruimte om te groeien. Ik ben dan ook benieuwd wat de heren ervan gaan bakken op hun binnenkort te verschijnen, nieuwe plaat.


Gehuld in carnavalspakken weet het charmeoffensief Kutschurft de zaal vanaf het intro, ‘Met Je Kanus In Me Anus’, tot en met de laatste blast mee te krijgen. Nummers als ‘Neuk Je Oma In D’r Stoma’, ‘Maak Me Gek Met Je Doorligplek’, ‘Metal Is Een Mannensport’ en ‘Bruut Anaal Genomen In Een Overvolle Dixie’ worden uit volle borst meegezongen alsof het het Wilhelmus betreft. De band brult, grind en grooved zich even soepel als hilarisch door de set en legt met zijn show de lat behoorlijk hoog voor de bands die nog op moeten.

Door het ongunstige tijdstip (etenstijd), moet Blood I Bleed het doen met minder dan een halfvolle Baroeg. Tevens blijkt de chaotische mix van snelle punk en grind voor de meeste aanwezigen toch wat te extreem en keren ook zij de band de rug toe. Toch gaat de band energiek van start en baant zich in extreem hoog tempo door een verzameling nummers afkomstig van alle uitgebrachte 7” EP’s. Een kapotte bassnaar gooit halverwege de show roet in het eten. De reparatie duurt wat lang en breekt helaas het snelle karakter van de show. Toch weet de band een behoorlijk goede indruk op mij te maken. Overigens was Grind Over Rotterdam ook de eerste gelegenheid waarop de nieuwe split 7” met Krush te kopen was.

Zoals gewoonlijk vloeit het nepbloed weer rijkelijk bij Rompeprop. Ditmaal zijn het niet alleen de heren zelf en hun pakken die onder de rode smurrie zitten, ook de kleedruimte wordt omgetoverd tot een slachthuis, waarop het Baroeg-personeel het slagersteam in de vorm van een zwabber trakteert op een leuke backstage verrassing. De heren zetten een toffe show neer met 'I’m The Dolphin Sprayhole Fucker', 'Anal Sushi' en 'As She Licks My Only Ball' als onherroepelijke hoogtepunten. Rompeprop bewijst met deze show andermaal tot de crème de la crème van de goregrind te behoren.


Tijd voor de huisvaders van Bile, gehuld in (wederom, inderdaad) slagerstenue. Het trio weet naar verhouding maar een klein deel van het aanwezige publiek te boeien. Schijnbaar is de loodzware kwaliteitsgrind niet voor iedereen weggelegd. Traag als dikke stront in een vergiet zonder gaten verplettert Bile met deze show het gros van haar genregenoten. Naast een verzameling nummers van ‘The Shed’, worden er al een paar veelbelovende nummers van het aankomende schijfje ‘Camp Blood’ gespeeld, die goed worden onthaald. De show duurt mijns inziens wat kort en ondanks een aanhoudend applaus aan het einde van de show gunt de geluidsman de band helaas geen toegift. Een jammerlijk einde van één van de gaafste optredens van vandaag.


De ware helden van vanavond zijn echter de Aussies van Blood Duster. Dat de heren vanavond hun vier weken lange Europese tour afsluiten, is ze niet af te zien. Afgezien van de irritante en constante schreeuw om drugs van frontman Tony en de blote berenlul waarop bassist Jason ons vanachter zijn doorzichtige bas trakteert, is de show ronduit fantastisch. De brute grind met een heerlijke swing doet het meer dan goed. De Australiërs haalden alles uit de kast om van deze laatste show een waar feest te maken. De overgave op het podium slaat over op de volle zaal en wanneer Tony zich in het publiek begeeft – andere bandleden volgen later – komt er een kleine duw-en-trek-moshpit van de grond. Enthousiast wordt er meegezongen met knallers als ‘SixSixSixteen’, ‘Drink! Fight! Fuck!’ en ‘The Corpse Song’. Na zo’n drie kwartier houdt het gezelschap het voor gezien en wordt er een eind gebreid aan een intensief en bovenal erg sterk optreden.

Jelmer Birkhoff

Website Baroeg